Saul Goodman & Associates

[Tadeusz I Wielki]

Siedziba Saula Goodmana znajduje się w mieście Hökás, w Królestwie Hawilandu. To kolorowe i charakterystyczne miejsce, które łatwo zauważyć dzięki swojej wyjątkowej architekturze i licznym reklamom. Wewnątrz budynku znajduje się przestronne i eleganckie biuro, które jest główną siedzibą działalności prawniczej Saula. Wokół budynku znajdują się parkingi i zielone tereny, które dodają dodatkowej przestrzeni i wygody dla klientów. Siedziba Saula Goodmana jest znana jako jedno z najbardziej rozpoznawalnych i charakterystycznych miejsc w mieście Hökás. Według rankingów Hawilandzkich, Saul Goodman jako prawnik znajduje się na 2 miejscu pod względem najlepszych prawników w Hawilandzie (zaraz za Kim Wexler). 

ul. DzielÄ…ca 7B

 

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Do Kancelarii Saula (kir. Szavla) po południu przyjechał ponury jegomość w kapeluszu. Wysiadł z samochodu kiriańskiej marki Väsełła, nie wzbudzając tym sensacji. Kiriańskie marki samochodów czy nawet kiriańskie rejestracje były codziennością w wielonarodowej metropolii Serte. Zapukał. Gdy po paru minutach w drzwiach stanął gospodarz, uśmiechnął się ironicznie.Oj, znali się. Znali się bardzo dobrze. Przed paru laty, jeszcze za czasów Abachazji gotowali w innymi mieście ziele voreskie, które rozprowadzali po całym Imperium Abachaskim kontynentalnym, a czasami docierało nawet do abachaskiej Nowej Uhrainy na Polarktyce. W końcu prawie ich złapali, ale udało im się sfingować śmierć i pod innymi nazwiskami zacząć nowe życie. Jednak teraz Leszek Włodzimierz Biały - bo tak nazwał się po incydencie z policją - miał problemy finansowe, a bez Saula znającego jak nikt Serteński półświatek przestępczy nie mógł wrócić do "gry". Wiedział, że ma on ułożone życie "na legalu", i być może nie przystanie na jego propozycję, ale chciał spróbować. I właśnie to zrobił, proponując Goodmanowi ponowne gotowanie silnego narkotyku, jakim było ziele voreskie. Wstrzymał oddech, czekając na odpowiedź.

[Tadeusz I Wielki]

Saul zauważając Leszka nie krył zdziwienia, ale zgodził się. Od dziś mieli gotować pod przykrywką firmy Saula Goodmana, który przy okazji bronił interesów Leszka oraz załatwiał dystrybucje towaru na inne miasta i kraje. Do gotowania dołączył się nie jaki były Jeremiasz Różowy, hawilandzko-kiriański pisarz oraz były kolega z ławki Saula Goodmana. Saul zlecił Jeremiaszowi załatwienie vana do gotowania, natomiast Leszkowi Włodzimierzowi powiedział aby załatwił wszystko co potrzebne do gotowania. To właśnie na granicy hawilandzko-kiriańskiej, gdzie znajdowała się pustynia, zacząć gotować miała ta wspaniała trójka. W dystrybucji za to miał im pomóc zająć się Gustaw Frytka - prezes Los Pollos Hermanos oraz przyjaciel Leszka

 

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Rozpocząć mieli jeszcze dziś. Leszek zebrał narzędzia do gotowania ziela voreskiego ze swojego magazynu w pobliżu, a Saul miał ich podwieść do vana wynajętego przez Jeremiasza.

 

- Wszystko gotowe, możemy jechać? - spytał Goodmana przed autem.

[Tadeusz I Wielki]

Najpierw musimy wszystko policzyć, nie możemy pojechać bez policzenia wszystkiego, może o czymś zapomnieliśmy? - powiedział Goodman

I w tym właśnie momencie rozpoczęło się długotrwałe liczenie wszystkiego, oraz spisywanie go na kartce aby w razie kradzieży wiedzieć co zostało skradzione.

Wszystko jest, a więc możemy ruszać - powiedział Goodman wsiadając do auta.

i właśnie wtedy rozpoczęła się długa podróż po Wana, a później podróż na pustynie...

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Już mieli ruszać, kiedy jakiś człowiek w przebraniu liberta sarmackiego zaczął wołać Jeremiasza, który po chwili go rozpoznał i wyszedł. Zaczęli rozmawiać, chociaż z samochodu nie było nic słychać.

- Mój stary znajomy. Również gotuje ziele z poziomeczkami. Musimy zadbać o to, żeby nasze było perfekcyjne, bo inaczej konkurnencja nas zagryzie - powiedział wchodząc do samochodu Różowyczłowiek.

[...]

Pojechali na PustyniÄ™ ÅšwiatÅ‚osÅ‚awa (po kiriaÅ„skiej stronie) lub  Sólskinsey?imörkin (po stronie hawilandzkiej). Å»eby zmyć jakiekolwiek podejrzenia pojechali najpierw nad granicÄ™ z InsuliÄ… i Trójstyk KiriaÅ„sko-Hawilandzko-Insulijski im. Unii Nordackiej, a potem odbili na północ, w stronÄ™ wÅ‚aÅ›ciwego celu - pustyni odwiedzanej niesamowicie rzadko. O ile siÄ™ poszczęści, nikt nie bÄ