Uroczystości świąteczne i niedzielne

[Henryk Ziemiański-Wieniawa]

Dominica IX Post Pentecosten

[attachment=0]99768566332522608 (1).jpeg[/attachment]/monthly_2025_08/1714224692_99768566332522608(1).jpeg.c9383ab67cd57c3ea10492166c8c81d9.jpeg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

 

Gdy na zegarach zbliżała się godzina  dziewiąta, w katedrze pw. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła rozpoczęła się msza święta sprawowana przez arcybiskupa achkovskiego Henryka Ziemiańskiego de Harlin la Sparasana OSI. Świątynia była wypełniona po brzegi, a przy Ołtarzu służyło dużo ministrantów. 

 

https://www.youtube.com/watch?v=uSmoNNghL38

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=vlLzZUrVj1c

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=5A_EScP6VSw

 

 

Orémus

Páteant aures misericórdiæ tuæ, Dómine, précibus supplicántium: et, ut peténtibus desideráta concédas; fac eos quæ tibi sunt plácita, postuláre.

Per Dominum nostrum Iesum Christum, Filium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti Deus, per omnia saecula saeculorum. 

R. Amen

Po odśpiewaniu Ewangelii przez diakona arcybiskup wygłosił kazanie, którego wszyscy słuchali z uwagą. 

[attachment=1]1.jpg[/attachment]/monthly_2025_08/1.jpg.e585c813ab8e5161a0829f3bcdc5ba87.jpg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

 

[attachment=2]heniu_prymas.png.7e5f759f3aa5d4895aee5ab6dd0ee4b6.png[/attachment]/monthly_2025_08/heniu_prymas.png.7e5f759f3aa5d4895aee5ab6dd0ee4b6.png.cc7710b49452509a94521e1434eb56d3.png" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Umiłowani w Chrystusie Panu Siostry i Bracia,

Wsłucham się w Jezusa, który kładzie mi na serce sprawę czuwania na Jego przyjście. Przyjdzie niespodziewanie. Czy myślę o tym? Czy jest mi bliska postawa czuwania?

 

Moje biodra mają być przepasane (w. 35). Chodzi o postawę gotowości i wolności od tego, co krępuje „ruchy ciała”. Co mogę powiedzieć o obecnym stanie mojego ducha: o wewnętrznej wolności i gotowości na spotkanie z Jezusem?

 

Moje życie ma być jak zapalona pochodnia (w. 35). Mam szukać światła, żyć jasno, przejrzyście, bez ukrywania czegokolwiek i bez dwuznaczności. Co mogę powiedzieć o jasności mojego życia? Czy jest coś, co ukrywam przed Bogiem, przed sobą, przed innymi?

 

Jezus przywołuje obraz ludzi szczęśliwych (ww. 37-38). Jakie jest moje obecne samopoczucie? Czy czuję się głęboko szczęśliwy? Co rodzi we mnie szczęście, a co je odbiera? Zwierzę się Jezusowi.

 

Czas należy do Boga, ale ja jestem odpowiedzialny za jego wykorzystanie (ww. 39-40). Co mogę powiedzieć o mojej czujności? Czy czas nie ucieka mi „jak złodziej”? Czy mam poczucie zmarnowanego czasu? Nie trzeba się domyślać godziny przyjścia Jezusa, ale być na nie gotowym. Będę prosił Jezusa: „Daj mi serce gotowe, wypełnione tęsknotą za Tobą!”.

Źródło

Następnie kontynuowano liturgię, a dym kadzidła roznosił się po murach świątyni. 

[attachment=3]5534.jpg[/attachment]/monthly_2025_08/5534.jpg.8e7c739513ed501fe3e3a09e7f92f85b.jpg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

 

 

[Henryk Ziemiański-Wieniawa]

In Assumptione Beatæ Mariæ Virginis

[attachment=0]images (3).webp[/attachment]/uploads/monthly_2025_08/463191349_images(3).webp.cbd6fbf4145acbde88fdd29979a469b6.webp" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Gdy zbliżała się godzina trzynasta, w katedrze pw. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Achkovie rozpoczęła się msza święta, której pezewodniczył prymas II Federacji Nordackiej i arcybiskup achkovski Henryk Ziemiański de Harlin la Sparasan OSI. Sama katedra pękała w szwach.

https://www.youtube.com/watch?v=2qExeyDq5xU

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=cjREcICIPuk

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=qYnwLdm2EEU

 

 

Oremus.

Omnípotens sempitérne Deus, qui Immaculátam Vírginem Maríam, Fílii tui Genitrícem, córpore et ánima ad cœléstem glóriam assumpsísti: concéde, quǽsumus; ut, ad superna semper inténti, ipsíus glóriæ mereámur esse consórtes.

Per eúndem Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

 

Po odśpiewaniu Ewangelii przez diakona arcybiskup zdjął manipularz i wygłosił kazanie, którego wszyscy słuchali z uwagą. 

[attachment=1]99886723298754615_t.jpg[/attachment]/uploads/monthly_2025_08/99886723298754615_t.jpg.8185bc4a9f0e97ba0497a342460d2834.jpg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

 

[attachment=2]heniu_prymas.png.7e5f759f3aa5d4895aee5ab6dd0ee4b6.png[/attachment]/uploads/monthly_2025_08/heniu_prymas.png.7e5f759f3aa5d4895aee5ab6dd0ee4b6.png.38ed77d562188ab775ae054852b6ff42.png" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Umiłowani w Chrystusie Panu Siostry i Bracia,

Będę wpatrywał się w Maryję, która z pośpiechem udaje się w daleką i ciężką podróż, aby usłużyć Elżbiecie (w. 39). Poproszę Maryję, aby pozwoliła mi towarzyszyć Jej w drodze. Postaram się wczuć w Jej przeżycia.

 

Zobaczę radość na twarzy Elżbiety, która wita Maryję (w. 40-45). Dwie kobiety, które z pokorą wychodzą sobie na przeciw. Obejmują się z miłością i szacunkiem. Będę kontemplował ich spotkanie, gesty, rozmowy.

 

Jakie są moje relacje z bliskimi, w rodzinie i we wspólnocie? Czy potrafi ę wychodzić na przeciw wszystkim bez wyjątku? Czy są takie osoby, których unikam i z różnych powodów nie potrafi łbym im usłużyć. Kto to jest? W serdecznej modlitwie poproszę Maryję, aby pomogła mi zbliżyć się do nich.

 

Będę wpatrywał się w Maryję, która pełna wdzięczności wylewa przed Bogiem swoją radość. Wielbi Go za Jego dobroć i miłosierdzie. W Nim samym odkrywa swoją godność i wartość. Cieszy się swoim powołaniem. Modlitwa Maryi staje się zwierciadłem piękna jej duszy.

 

Z wnikliwą uwagą będę odkrywał w kolejnych wersetach Magnifi cat duchowe piękno Maryi (ww. 46-55). Jakie cechy Maryi szczególnie mnie poruszają? Będę wpatrywał się w Nią i nasycał własne serce pięknem Jej wnętrza.

 

Co mogę powiedzieć o mojej osobistej modlitwie? Jakość modlitwy jest odbiciem jakości mojego wnętrza. Które słowa z modlitwy Maryi potrafiłbym powtórzyć jako swoje, a które wydają mi się obce i odległe?

 

W serdecznej rozmowie z Maryją poproszę Ją, aby rozmiłowała mnie w pokornej służbie i głębokiej wewnętrznej modlitwie. O to samo pomodlę się dla moich bliskich. Zakończę modlitwą Magnificat.

Źródło

Następnie kontynuowano liturgię, a dym kadzidła roznosił się po murach świątyni. 

 

[attachment=3]maxresdefault.jpg[/attachment]/monthly_2025_08/maxresdefault.jpg.6346e9bbc31da955999e92bf88693a58.jpg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Czy są takie osoby, których unikam i z różnych powodów nie potrafi łbym im usłużyć. Kto to jest?

Waksman. Przebacz mi, Panie, bo nie wiem co czynię.

[Henryk Ziemiański-Wieniawa]

S. Joannæ Franciscæ Frémiot de Chantal Viduæ

[attachment=0]Gyffu88XcAA0Tru.jpg[/attachment]/monthly_2025_08/Gyffu88XcAA0Tru.jpg.e5dc5301600b6fa72d5382eabaf98057.jpg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Gdy na zegarach było już po godzinie trzynastej, w katedrze pw. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Achkovie rozpoczęła się msza święta sprawowana przez arcybiskupa achkovskiego Henryka Ziemiańskiego. Mimo, że wciąż trwa okres wakacyjny, świątynia wypełniona była po brzegi.

https://www.youtube.com/watch?v=qoZTy7TLNcU

 

https://www.youtube.com/watch?v=P59u9KhdNy4

 

https://www.youtube.com/watch?v=5A_EScP6VSw

 

 

Orémus.

Omnípotens et miséricors Deus, qui beátam Joánnam Francíscam, tuo amóre succénsam, admirábili spíritus fortitúdine per omnes vitæ sémitas in via perfectiónis donásti, quique per illam illustráre Ecclésiam tuam nova prole voluísti: ejus méritis et précibus concéde; ut, qui infirmitátis nostræ cónscii de tua virtúte confídimus, cœléstis grátiæ auxílio cuncta nobis adversántia vincámus.

Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Po odśpiewaniu Ewangelii przez diakona arcybiskup wygłosił kazanie, którego wszyscy słuchali z uwagą. 

[attachment=1]1.jpg[/attachment]/monthly_2025_08/1.jpg.71eaf3761fe6fddc095c06098fa6a10e.jpg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

[attachment=2]heniu_prymas.png.7e5f759f3aa5d4895aee5ab6dd0ee4b6.png[/attachment]/monthly_2025_08/heniu_prymas.png.7e5f759f3aa5d4895aee5ab6dd0ee4b6.png.ae9d7ef0393a94e2988dfeb53afb2bec.png" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Umiłowani w Chrystusie Panu Siostry i Bracia,

Wszelkie koncepcje głoszące, że adresatem Bożego zbawienia jest jedna, wyselekcjonowana grupa ludzi – naród, wspólnota, osoby spełniające wyśrubowane kryteria moralne – wcześniej czy później upadały. Okazywało się, że także wśród tych „zaproszonych” wielu stawia swoją prywatną rolę czy kupiectwo ponad Boga, a są i tacy, którzy dopuszczają się wołających o pomstę do nieba niegodziwości. Jezus, dla którego nie ma lepszych i gorszych, mówi jasno, że Boże zaproszenie skierowane jest do każdego. Słudzy mają głosić je nie wybranym, ale na rozstajach dróg, gdzie mieszają się ze sobą przypadkowi ludzie, oraz przyprowadzać na ucztę „wszystkich… złych i dobrych”.

Nie wiemy, kim był człowiek bez stroju weselnego, który został wyrzucony w ciemności. Król nazywa go �