Uroczystości świąteczne i niedzielne

[Henryk Ziemiański-Wieniawa]

Dominica III Adventus 

[attachment=0]1714224692_99768566332522608(1).jpeg.c9383ab67cd57c3ea10492166c8c81d9.jpeg.5753d72a70d21e2a34745131ffea18cf.jpeg.153e8e5691de7c24af406c973b3a2324.jpeg.1d8072b04bcc30287d1b18b9b2ecf041.jpeg[/attachment]/monthly_2025_12/1714224692_99768566332522608(1).jpeg.c9383ab67cd57c3ea10492166c8c81d9.jpeg.5753d72a70d21e2a34745131f-c24af406c973b3a2324.jpeg.1d8072b04bcc30287d1b18b9b2ecf041.jpeg.b875a8afcf45b0f4c7e3670678d565bd.jpeg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Gdy na zegarach zbliżała się godzina dziesiąta, w katedrze pw. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Achkovie rozpoczęła się msza święta sprawowana przez arcybiskupa Henryka Ziemiańskiego de Harlin la Sparasana OSI. Dzisiejsza niedziela jest nazywana Niedzielą Gaudete, toteż celebrans włożył na siebie różowy ornat.

https://www.youtube.com/watch?v=6hetapJXoN8

 

https://www.youtube.com/watch?v=MU_FLpKrl3o

 

Oremus.

Aurem tuam, quǽsumus, Dómine, précibus nostris accómmoda: et mentis nostræ ténebras, grátia tuæ visitatiónis illústra:

Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen. 

[attachment=1]1.jpg.54252d6cb8b4379b2ffe3b4995d9de89.jpg.b583f67dbead393541a402d02fb761a6.jpg[/attachment]/monthly_2025_12/1.jpg.54252d6cb8b4379b2ffe3b4995d9de89.jpg.b583f67dbead393541a402d02fb761a6.jpg.2df1e3f03759d9d3289d8f820bb95a9c.jpg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Po odśpiewaniu Ewangelii przez diakona Prymas wygłosił kazanie, którego wszyscy słuchali z uwagą. 

[attachment=2]heniu_prymas.png.5434ce5e4e8a4edfff1bd20fd1f908be (2).png[/attachment]/monthly_2025_12/2076602674_heniu_prymas.png.5434ce5e4e8a4edfff1bd20fd1f908be(2).png.7cb230174b5a308a5312fd61bb911875.png" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Umiłowani w Chrystusie Panu Siostry i  Bracia,

„Radujcie się w Panu” - antyfona na wejście. Gaudete in Domino Semper - radujcie się zawsze w Panu.

Potrzebujemy tej trzeciej niedzieli Adwentu, żeby w świecie, który czeka na kolejne promocje, czy też wyprzedaże, w świecie, który czeka na święta - bardzo świadomie czekać na Jezusa Mesjasza, na Jezusa Zbawiciela.

I warto posłuchać podpowiedzi, które czyni Apostoł Jakub: Trwajcie cierpliwie, przyjście Pana jest już bliskie. Oto sędzia stoi przed drzwiami.

Dzisiejsza Ewangelia pokazuje nam postać Jana Chrzciciela, który znajduje się w więzieniu. Ten, który nie żył w małżeństwie, jest uwięziony za wierność węzłowi małżeńskiemu. On strzeże przykazań, on z mocą wypominał Herodowi Antypasowi, że wziął bratu żonę.

Słowo od Boga jest dla każdego. Dla maluczkiego i dla wielkiego.

Gdy Jan usłyszał, w więzieniu, o czynach Chrystusa, odsyła, czy też posyła do niego swoich uczniów z zapytaniem: „Czy ty jesteś tym, który ma przyjść?”. Odsyła ze względu na wiarę uczniów.

Błogosławieni którzy nie zwątpią. Jak opisuje tę sytuację Ewangelista Łukasz, w siódmym rozdziale, odpowiedź Jezusa jest zadziwiająca. „Idźcie i oznajmijcie Janowi to co słyszycie i na co patrzycie. Niewidomi, trędowaci, głusi, umarli doświadczają głoszenia Królestwa Bożego. Uwolnieni, uzdrowieni, rozgrzeszeni. Oto realizują się proroctwa, realizuje się wołanie, na które to Jezus powołuje się u początku publicznej działalności, w synagodze, w Nazarecie, w czwartym rozdziale Ewangelii świętego Łukasza – „Duch Pański nade mną. Jestem posłany by nieść Dobrą Nowinę ubogim”. Ubodzy są ewangelizowani.

Usłyszeć głoszenie królestwa, przyjąć uleczenie wszelkich słabości, to jest prawdziwie radosna nowina. Oto Jezus z mocą realizuje słowo, które zapowiada Jego publiczną misję: Duch Pański nade mną, posłany Jestem nieś dobrą nowinę ubogim.

Warto popatrzeć na przypisy Biblii Jerozolimskiej, pożeglować przez proroctwa Izajasza. Głusi usłyszą słowa Księgi, a oczy niewiadomych, wolne od mroku ciemności, będą widziały (Iz 29).

To my potrzebujemy dostrzec i zobaczyć, że słowo od Boga jest pełne obietnicy, że to słowo realizuje się dla nas, że to my jesteśmy uczniami Jana, posłanymi, żeby doznać umocnienia w wierze, żeby usłyszeć świadectwo Jezusa o Janie Chrzcicielu - Królestwo Boże jest blisko. Jak czytamy w pierwszej Pieśni o cierpiącym słudze Jahwe - Obyś otworzył oczy niewidomym, żebyś z więzienia wypuścił więźniów (Iz 61.1). Wszyscy, co ich zobaczą, uznają, że są błogosławionym szczepem Pana (Iz 61.9). Błogosławionym.

Niektórzy mówią, że trzeba nam czytać Ewangelię poprzez błogosławieństwa Jezusa, które rozsiane są po całym nowym Testamencie. Błogosławiony jest ten, co nie zwątpi w Niego, w świecie, który czeka na święta, niekoniecznie na Jezusa Mesjasza.

Źródło

 

Następnie kontynuowano liturgię, a dym kadzidła roznosił się po murach świątyni. 

[Henryk Ziemiański-Wieniawa]

Dominica IV Adventus 

[attachment=0]1714224692_99768566332522608(1).jpeg.c9383ab67cd57c3ea10492166c8c81d9.jpeg.5753d72a70d21e2a34745131ffea18cf.jpeg.153e8e5691de7c24af406c973b3a2324.jpeg.1d8072b04bcc30287d1b18b9b2ecf041.jpeg[/attachment]/monthly_2025_12/1714224692_99768566332522608(1).jpeg.c9383ab67cd57c3ea10492166c8c81d9.jpeg.5753d72a70d21e2a34745131f-c24af406c973b3a2324.jpeg.1d8072b04bcc30287d1b18b9b2ecf041.jpeg.4aded31262f472b5c16aa89550fcb2e0.jpeg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Gdy na zegarach była godzina 13:25, w katedrze pw. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Achkovie rozpoczęła się msza święta sprawowana przez arcybiskupa Henryka Ziemiańskiego de Harlin la Sparasana OSI. Świątynia była wypełniona po brzegi ludźmi, którzy z zapałem uczestniczyli w przedświątecznej spowiedzi. 

https://www.youtube.com/watch?v=HPbCBwIskTM

 

https://www.youtube.com/watch?v=TelqMzmBO4k

Oremus.

Excita, quǽsumus, Dómine, poténtiam tuam, et veni: et magna nobis virtúte succúrre; ut per auxílium grátiæ tuæ, quod nostra peccáta præpédiunt, indulgéntia tuæ propitiatiónis accéleret:

Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen. 

[attachment=1]1.jpg.54252d6cb8b4379b2ffe3b4995d9de89.jpg.b583f67dbead393541a402d02fb761a6.jpg[/attachment]/monthly_2025_12/1.jpg.54252d6cb8b4379b2ffe3b4995d9de89.jpg.b583f67dbead393541a402d02fb761a6.jpg.b3c15801590eed284e7cdac722b9446b.jpg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Po odśpiewaniu Ewangelii przez diakona arcybiskup wygłosił kazanie, którego wszyscy słuchali z uwagą. 

[attachment=2]heniu_prymas.png.5434ce5e4e8a4edfff1bd20fd1f908be (2).png[/attachment]/monthly_2025_12/2091896788_heniu_prymas.png.5434ce5e4e8a4edfff1bd20fd1f908be(2).png.7f4612a5c00c148527dc4d2a53272193.png" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Umiłowani w Chrystusie Panu Siostry i  Bracia,

W Jezusie realizuje się proroctwo o Emmanuelu. O Bogu, który staje się Bogiem z nami.

Na wszystko dzisiaj patrzymy oczyma św. Józefa. Od niego uczymy się milczenia, czyli zasłuchania i uczymy się bycia posłusznym, czyli sprawiedliwym. Poznajemy męża wielkiej miłości, który kocha swoją zaślubioną żonę, z którą jeszcze nie zamieszkał. Poznajemy Józefa, który działa sprawiedliwie, który nie chce krzywdy Maryi, który kocha, choć nie wszystko rozumie. Poznajemy Józefa, który ma sny, jak Józef Egipski. I daje się Bogu prowadzić. I Bóg potrzebuje jego zgody, jego zaangażowania. Józef - opiekun Syna Bożego. Zadanie, które przed nim stoi, to przyjąć na swoje życie Jezusa wraz z Maryją. Bardzo świadomie. Bardzo świadomie stać się sługą Syna Bożego. Józef, syn Dawida, staje się sługą Jezusa, Mesjasza.

Źródło

Następnie kontynuowano liturgię, a dym kadzidła roznosił się po murach świątyni. 

[attachment=3]St-Marys-Trid-Mass-smallerer.jpg[/attachment]/monthly_2025_12/St-Marys-Trid-Mass-smallerer.jpg.ad18a9d49017d6dca68505323572432e.jpg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

[Henryk Ziemiański-Wieniawa]

In Nativitate Domini  - missa in nocte 

[attachment=0]images (53).jpeg[/attachment]/uploads/monthly_2025_12/355623431_images(53).jpeg.b6b867d989f60711cb5f08d8f8c6fc39.jpeg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Gdy na zegarach było już po godzinie dwudziestej pierwszej, w katedrze pw. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Achkovie rozpoczęła się uroczysta pasterka, którą sprawował arcybiskup Henryk Ziemiański de Harlin la Sparasan OSI.  Od wrót katedry wyruszyła procesja prowadzona przez turyferariusza, za którym podążał krucyferariusz z krzyżem i pozostała asysta liturgiczna, za nimi zaś szli diakoni  i prezbiterzy. Na koniec kroczył celebrans, arcybiskup Henryk Ziemiański de Harlin la Sparasan OSI niosący figurę Dzieciątka. Światła w katedrze były zgaszone, więc panowała niezwykła ciemność. Gdy procesja dotarła do szopki w jednej z katedralnych kaplic, Prymas złożył figurę w żłobie, okadził ją, a następnie rozpoczęła się msza święta. Organista odśpiewał kolędę  "Narodil se Kristus Pán", zaś po niej introit. 

https://www.youtube.com/watch?v=-Z1wZWfA8P4

 

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=qcLYKIEDqfU

 

Posługę muzyczną podczas pasterki pełnił również Chór Archikatedralny, który jako Kyrial wykonał Małą Mszę Jazzową. Podczas Gloria zapalono światła w katedrze.

https://www.youtube.com/watch?v=4RzXr11xr_Y

 

 

Oremus.

Deus, qui hanc sacratíssimam noctem veri lúminis fecísti illustratióne claréscere: da, quǽsumus; ut, cujus lucis mystéria in terra cognóvimus, ejus quoque gáudiis in cœlo perfruámur:

Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen. 

[attachment=1]1.jpg.54252d6cb8b4379b2ffe3b4995d9de89.jpg.b583f67dbead393541a402d02fb761a6.jpg.b3c15801590eed284e7cdac722b9446b.jpg[/attachment]/uploads/monthly_2025_12/1.jpg.54252d6cb8b4379b2ffe3b4995d9de89.jpg.b583f67dbead393541a402d02fb761a6.jpg.b3c15801590eed284e7cdac722b9446b.jpg.8fcfabfb20e0959d234952b7f33ca421.jpg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Po odśpiewaniu Ewangelii Prymas wygłosił krótkie kazanie, które wszyscy słuchali z uwagą.

[attachment=2]2091896788_heniu_prymas.png.5434ce5e4e8a4edfff1bd20fd1f908be(2).png.7f4612a5c00c148527dc4d2a53272193.png[/attachment]/uploads/monthly_2025_12/2091896788_heniu_prymas.png.5434ce5e4e8a4edfff1bd20fd1f908be(2).png.7f4612a5c00c148527dc4d2a53272193.png.690741bcb72b025b62075158ad927b54.png" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Umiłowani w Chrystusie Panu Siostry i Bracia,

Cicha noc - święta noc. Po raz kolejny dane nam jest przeżywać Święta Bożego Narodzenia. Wielka to jest tajemnica. Bóg zsyła swojego Syna, aby odkupić ludzkość. Nie narodził się w pałacu, ale w żłobie. Ubogo, na sianie. 

Wszystkim wiernym życzę owocnych świąt. Niech nowonarodzone Dzieciątko nam błogosławi. Amen.

Następnie kontynuowano liturgię, a dym kadzidła roznosił się po murach świątyni. 

[attachment=3]images (52).jpeg[/attachment]/uploads/monthly_2025_12/1128193671_images(52).jpeg.deff773f777b9b9a1740978eb37a1212.jpeg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Podczas udzielania Komunii Świętej chór odśpiewał Adeste Fideles. 

https://www.youtube.com/watch?v=AYCe0fkff7E

 

Na zakończenie mszy świętej arcybiskup udzielił pasterskiego błogosławieństwa, a następnie odśpiewano kolędę "Tichá noc".

https://www.youtube.com/watch?v=hQwlO_ae3_g

 

 

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Na pasterce pojawił się również Bolesław Kirianóo von Hohenburg by posłuchać swojego krewniaka, mimo faktu, że po pierwsze nie jest rotrystą, a po drugie, nawet gdyby był, uważałby, że prawdziwa pasterka jest po północy, a wcześniej to jakieś marne cosplayerstwo. Wiara Kirymowa zezwala wszakże na uczęszczanie na obrzędy innych religii w charakterze obserwatora (a więc bez np. przyjmowania Komunii Świętej), Kirianóo wykorzystał więc tę okazję na okazanie prezydenckiej solidarności wobec społeczności v-chrześcijańskiej II Federacji.

[Henryk Ziemiański-Wieniawa]

In Nativitate Domini  - missa in die

[attachment=0]355623431_images(53).jpeg.b6b867d989f60711cb5f08d8f8c6fc39.jpeg[/attachment]/monthly_2025_12/355623431_images(53).jpeg.b6b867d989f60711cb5f08d8f8c6fc39.jpeg.a9e745f5ac4241df795610685a6659e2.jpeg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Gdy na zegarach było już po godzinie dziesiątej, w katedrze pw. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Achkovie rozpoczęła się msza święta sprawowana przez arcybiskupa Henryka Ziemiańskiego de Harlin la Sparasana OSI. Katedra pękała w szwach, jednak było mniej ludzi niż na pasterce. 

https://www.youtube.com/watch?v=qqzJNSqX0Pc

 

https://www.youtube.com/watch?v=zXWQk1Lkd7s

 

https://www.youtube.com/watch?v=qYnwLdm2EEU

Oremus.

Concéde, quǽsumus, omnípotens Deus: ut nos Unigéniti tui nova per carnem Natívitas líberet; quos sub peccáti jugo vetústa sérvitus tenet.

Per eúndem Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

[attachment=1]1.jpg.54252d6cb8b4379b2ffe3b4995d9de89.jpg.b583f67dbead393541a402d02fb761a6.jpg[/attachment]/monthly_2025_12/1.jpg.54252d6cb8b4379b2ffe3b4995d9de89.jpg.b583f67dbead393541a402d02fb761a6.jpg.0d90ef13bd8878c50cba1bb0d4fe776e.jpg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Po odśpiewaniu Ewangelii przez diakona, Prymas wygłosił kazanie, którego wszyscy słuchali z uwagą. 

[attachment=2]heniu_prymas.png.5434ce5e4e8a4edfff1bd20fd1f908be (2).png[/attachment]/monthly_2025_12/720042927_heniu_prymas.png.5434ce5e4e8a4edfff1bd20fd1f908be(2).png.fbca55e48fabbf1a48d28d94ec2b61d8.png" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Umiłowani w Chrystusie Panu Siostry i  Bracia, 

Jan Ewangelista nie opowiada o żłóbku, pasterzach czy Trzech Królach. Zaczyna od początku – nie od narodzin w Betlejem, ale od początku wszechświata: „Na początku było Słowo". To samo Słowo, którym Bóg stworzył świat. To Słowo „było u Boga i Bogiem było Słowo".

 

A teraz – dziś – to niewyobrażalne wydarzenie: „Słowo stało się Ciałem i zamieszkało wśród nas". Ten, który stworzył galaktyki, wchodzi w czas i przestrzeń. Ten, który jest wieczny, staje się śmiertelny. Ten, który jest nieskończony, mieści się w żłobie. To skandal – skandal wcielenia. Bóg staje się jednym z nas.

 

„Przyszedł do swej własności, a swoi Go nie przyjęli". To jest dramat Bożego Narodzenia. Bóg przychodzi do swojego stworzenia, a ludzie Go nie rozpoznają. Jest za prosty, za ubogi, za zwyczajny. Spodziewali się wielkiego władcy, a dostali niemowlę. Spodziewali się pałacu, a jest stajnia. Spodziewali się armii, a jest rodzina uciekinierów.

 

„Tym wszystkim, którzy Go przyjęli, dał moc, aby się stali dziećmi Bożymi". To jest istota dzisiejszego święta. Bóg przyszedł, by uczynić nas swoimi dziećmi. By dać nam prawo nazywać Go Ojcem. By wprowadzić nas do swojej rodziny. Pytanie brzmi: czy Go przyjmiemy? Czy dostrzeżemy Go w Dzieciątku z Betlejem? Czy uwierzymy, że to małe, bezbronne Niemowlę to Ten, który stworzył wszechświat? Słowo stało się Ciałem. I chce zamieszkać również w nas. Wesołych Świąt.

Źródło

 Następnie kontynuowano liturgię, a dym kadzidła roznosił się po murach świątyni. 

[attachment=3]20210716180736_0d9346f7950492fcd94c3127e0f7f15b3545066d5955a0bd54cc5d3f354b0fe1.jpg[/attachment]/monthly_2025_12/20210716180736_0d9346f7950492fcd94c3127e0f7f15b3545066d5955a0bd54cc5d3f354b0fe1.jpg.2e2f8d51a9e606515f49385057fb8452.jpg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

 

https://www.youtube.com/watch?v=gfztDgVfNxI

 

 

 

[Henryk Ziemiański-Wieniawa]

Sanctæ Familiæ Jesu Mariæ Joseph

[attachment=0]pobrane (27).jpeg[/attachment]/monthly_2026_01/1516515785_pobrane(27).jpeg.90fef80a573b73b084a404d72c641189.jpeg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Gdy na zegarach było już po godzinie piętnastej, w katedrze pw. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Achkovie rozpoczęła się msza święta sprawowana przez arcybiskupa Henryka Ziemiańskiego de Harlin la Sparasana OSI. Katedra wypełniona była po brzegi wiernymi.

https://www.youtube.com/watch?v=Uk8XLDPviHQ

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=DHs7s5wHGmM

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=qYnwLdm2EEU

 

Oremus. 

Dómine Jesu Christe, qui, Maríæ et Joseph súbditus, domésticam vitam ineffabílibus virtútibus consecrásti: fac nos, utriúsque auxílio, Famíliæ sanctæ tuæ exémplis ínstrui; et consórtium cónsequi sempitérnum:

Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

[attachment=1]1.jpg.54252d6cb8b4379b2ffe3b4995d9de89.jpg.b583f67dbead393541a402d02fb761a6.jpg[/attachment]/monthly_2026_01/1.jpg.54252d6cb8b4379b2ffe3b4995d9de89.jpg.b583f67dbead393541a402d02fb761a6.jpg.8058998e075234cfda0dbf2c29177439.jpg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Po odśpiewaniu Ewangelii przez diakona, Prymas wygłosił kazanie, którego wszyscy słuchali z uwagą. 

[attachment=2]heniu_prymas.png.5434ce5e4e8a4edfff1bd20fd1f908be (3).png[/attachment]/monthly_2026_01/123089144_heniu_prymas.png.5434ce5e4e8a4edfff1bd20fd1f908be(3).png.bdcf3bf139cccddf75a4603aba3a4045.png" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Umiłowani w Chrystusie Panu Siostry i  Bracia,

Nasze życie przemija niemiłosiernie szybko, jedne wydarzenia gonią następne. Życie nasze koncentruje się na sprawach przyziemnych i tylko czasami mamy możliwość – jak przy okazji Świąt, które właśnie przeminęły – usiąść w gronie rodziny, bliskich i porozmawiać, uśmiechnąć się wzajemnie do siebie, do naszych dzieci, rodziców, dziadków. Uśmiech i serdeczność to „towary” bezcenne, za wszystko inne możesz zapłacić kartą. A jednak czasami trudno jest nam zdobyć się na tę serdeczność, miłość synowską, ojcowską, matczyną. Dlatego tak ważnym jest, abyśmy pamiętali o takich drobiazgach, jakimi są uśmiech, pogłaskanie po główce, przytulenie. Dbając o swoją rodzinę dbamy o nasz rodzinny Kościół, o wiarę, o miłość.

 

Syn Boży przychodząc na świat włączył się jak wszyscy ludzie w grono rodzinne. Rodzina Jego żyła w pokorze i w prostocie, zewnętrznie nie różniąc się od innych rodzin. Ale – jak wiemy z Ewangelii – była to Rodzina całkiem wyjątkowa, Jej duchowe oblicze było niezwykłe. W tym domu nazaretańskim Bóg był zawsze na pierwszym miejscu, na wszystko patrzyło się w świetle Bożym. Najbardziej twarde i przykre koleje życia nie zakłócały tam pokoju, bo cierpienia były przyjmowane w głębokim duchu wiary, w przekonaniu, że każda okoliczność jest wypełnianiem planu Bożego, nawet, gdy się go nie rozumiało. Wypełnianie woli Bożej było celem i kierunkiem życia całej Rodziny.

 

Kościół stawia nam Świętą Rodzinę jako wzór życia każdej rodziny chrześcijańskiej. Ojcostwo Józefa zaś, (wprawdzie przybrane) jest trochę niedoceniane. Jak to się stało, że święty Józef równie bogobojny, jak sprawiedliwy, uczciwy i rzetelny, mimo strachu przed prawem stał się Ojcem ziemskim dla Syna Bożego? Dlaczego ten wspaniały mąż, rzemieślnik również odpowiedział Bogu Fiat? Zgodnie z prawem, które wtedy obowiązywało, mąż, który stwierdził, że poślubił kobietę, która była brzemienna, miał prawo oddalić ją od siebie, więcej – mógł domagać się od jej rodziców zadośćuczynienia, a prawo nakazywało jej ukamienowanie. Oczywistym przecież jest, że to Bóg Ojciec za sprawą Ducha Świętego spowodował, że Maryja Panna stała się brzemienną. Że porodziła Syna Bożego, odpowiadając Bogu Fiat – Niech się stanie Twoja wola, co było zapowiadane od wieków przez proroków. Ale dzisiaj w obliczu Święta Świętej Rodziny, pamiętajmy o jej Macierzyństwie, które to wspominać będziemy w najbliższą niedzielę.

 

Wracając do Liturgii na dzień dzisiejszy, posłuchajmy co nam przekazuje Święty Paweł, pisząc do Kolosan, i jaką przesyła do nas ważną informację: „Jako więc wybrańcy Boży – święci i umiłowani – obleczcie się w serdeczne miłosierdzie, dobroć, pokorę, cichość, cierpliwość, znosząc jedni drugich i wybaczając sobie nawzajem, jeśliby miał ktoś zarzut przeciw drugiemu: jak Pan wybaczył wam, tak i wy!”( Kol 3,12-14). Musimy sobie zdawać sprawę z tego, iż miłość to doskonałość, a całe dobro czynione przez nas dla naszych bliskich, żony, męża i dzieci, to dobro czynione w imię Jezusa. Jego słowa to jakby kwintesencja dzisiejszego święta: „Żony bądźcie poddane mężom, jak przystało w Panu. Mężowie, miłujcie żony i nie bądźcie dla nich przykrymi! Dzieci, bądźcie posłuszne rodzicom we wszystkim, bo to jest miłe w Panu. Ojcowie, nie rozdrażniajcie waszych dzieci, aby nie traciły ducha.” (Kol 3,18-21). Może potraktujemy to jako nasze motto?

 

Przestrzeganie, bowiem takich zasad życia rodzinnego prowadzi do wspólnej harmonii, zgody i wzajemnej miłości. Przestrzeganie Prawa Bożego skłania dzieci do poszanowania rodziców, rodziców do wzajemnej miłości i zrozumienia, oraz do życzliwości dla dzieci i do wychowywania ich według Praw Bożych. Czytania biblijne dzisiejszego dnia podkreślają wartość takich wzajemnych odniesień. Poszerzają spojrzenie na czwarte przykazanie dając wiele wskazówek, które powinniśmy rozważać w czasie modlitwy. Święty Paweł w Liście do Kolosan podaje nam cechy wzajemnej miłości, która prowadzi do prawdziwej jedności serc i do doskonałej więzi rodzinnej. W Liście tym odnajdujemy bogate i żarliwe życzenia skierowane do wszystkich rodzin, życzenia mówiące tak wiele: „Sercami waszymi niech rządzi pokój Chrystusowy...”(Kol 13,15). Pokój jest znakiem miłości, jest dobrem ludzkich serc. Jest oparciem dla codziennego trudu. Jest oparciem, jakie znajdują w sobie żona i mąż i jakie dzieci znajdują w swych rodzicach, a rodzice w dzieciach. Wszystko można pokonać i wszystko można znieść, kiedy rodzinę łączy miłość, natomiast, gdy jej brak wszystko staje się ogromnie ciężkie.

 

Święty Łukasz w Ewangelii poucza nas, jak mamy dbać o wiarę naszych dzieci, naszych wnuków czy dzieci chrzestnych, jak prowadzić je drogą wiary i Chrystusa. Uczy nas, jak oczekiwać dobra i miłości i jak dziękować Bogu za spełnione życie, pokazując nam Symeona, który takimi słowami dziękuje Panu: „Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela.” (Łk 2,29-32). Dużo, bardzo dużo dzisiaj o nas, o rodzinie, o dzieciach, ale i o grzechach, miłosierdziu, wreszcie o chwale.

    

„BOŻE, OJCZE WSZYSTKICH, TY dałeś nam Świętą Rodzinę z Nazaretu jako wzór życia, spraw, abyśmy złączeni węzłem miłości jaśnieli w naszych domach tymi samymi cnotami i doszli do wiecznej radości w Twoim domu

Źródło

Następnie kontynuowano liturgię, a dym kadzidła roznosił się po murach świątyni. 

[attachment=3]images (13).jpeg[/attachment]/monthly_2026_01/1243370387_images(13).jpeg.e8e085c93f2d31ff0ae52fc306556a78.jpeg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

[Henryk Ziemiański-Wieniawa]

Dominica II post Epiphaniam

[attachment=0]1714224692_99768566332522608(1).jpeg.c9383ab67cd57c3ea10492166c8c81d9.jpeg.5753d72a70d21e2a34745131f-c24af406c973b3a2324.jpeg.1d8072b04bcc30287d1b18b9b2ecf041.jpeg.4aded31262f472b5c16aa89550fcb2e0.jpeg[/attachment]/uploads/monthly_2026_01/1714224692_99768566332522608(1).jpeg.c9383ab67cd57c3ea10492166c8c81d9.jpeg.5753d72a70d21e2a34745131f-0287d1b18b9b2ecf041.jpeg.4aded31262f472b5c16aa89550fcb2e0.jpeg.38391fb49a9e8f18d91f2b18bd53cf22.jpeg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Gdy na zegarach zbliżała się godzina dziewiąta, w katedrze pw. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Achkovie  rozpoczęła się msza święta sprawowana przez arcybiskupa Henryka Ziemiańskiego de Harlin la Sparasana OSI. Kościół dziś był pełen ludzi, a posługę muzyczną pełnił nowy, młody organista, gdyż poprzedni udał się już na emeryturę.

https://www.youtube.com/watch?v=p_dN3kx6EA4

 

https://www.youtube.com/watch?v=TPNoad8FymQ

 

https://www.youtube.com/watch?v=VQ9AavALE3A

 

Oremus.

Omnípotens sempitérne Deus, qui cœléstia simul et terréna moderáris: supplicatiónes pópuli tui cleménter exáudi; et pacem tuam nostris concéde tempóribus.

Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen. 

[attachment=1]1.jpg.54252d6cb8b4379b2ffe3b4995d9de89.jpg.b583f67dbead393541a402d02fb761a6.jpg.8058998e075234cfda0dbf2c29177439.jpg[/attachment]/uploads/monthly_2026_01/1.jpg.54252d6cb8b4379b2ffe3b4995d9de89.jpg.b583f67dbead393541a402d02fb761a6.jpg.8058998e075234cfda0dbf2c29177439.jpg.e999f6a31e1b2c4d04989445472201d3.jpg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Po odśpiewaniu Ewangelii przez diakona Prymas wygłosił kazanie, którego wszyscy słuchali z uwagą. 

[attachment=2]123089144_heniu_prymas.png.5434ce5e4e8a4edfff1bd20fd1f908be(3).png.bdcf3bf139cccddf75a4603aba3a4045.png[/attachment]/uploads/monthly_2026_01/123089144_heniu_prymas.png.5434ce5e4e8a4edfff1bd20fd1f908be(3).png.bdcf3bf139cccddf75a4603aba3a4045.png.9c9f33c10188716c93649cfd1355b609.png" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Umiłowani w Chrystusie Panu Siostry i  Bracia,

Jan Chrzciciel wskazuje na Jezusa i dostrzega w Nim ofiarnego Baranka, Tego, o którym słyszeliśmy przed chwilą w psalmie, że przychodzi, by zastąpić inne ofiary. To jest Mesjasz – Jezus – Baranek Boży – to On gładzi grzech świata swoją ofiarą – jedyną trwającą przed tronem Boga w wieczności – On, Baranek zabity, a jednak żywy – On ma Boską godność, przewyższa Jana i jest od zawsze.

Misją Jana Chrzciciela było przygotowanie Izraela na Jego przyjście, dlatego zanurzał ludzi w wodzie, by byli obmyci, oczyszczeni i gotowi. Jan przygotowywał Oblubienicę Bożego Baranka na ostateczne zaślubiny z Mesjaszem. Potężnym świadectwem było widzialne zstąpienie Ducha Świętego na Jezusa podczas Jego chrztu, bo Jezus to Mesjasz posyłający Ducha swej Oblubienicy – swemu Kościołowi, który nabył obmywając go już nie wodą Jordanu, ale swoją Przenajświętszą Krwią.

Źródło

Następnie kontynuowano liturgię, a dym kadzidła roznosił się po murach świątyni. 

[attachment=3]5534 (1).jpg[/attachment]/uploads/monthly_2026_01/1464429892_5534(1).jpg.6cdded784384486771ae0b8fc103e002.jpg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Na zakończenie mszy świętej nowy organista zagrał kolędę.

https://www.youtube.com/watch?v=2RHTSSMjN8s

 

 

[Henryk Ziemiański-Wieniawa]

S. Scholasticæ Virginis

[attachment=0]Swieta-Scholastyka.jpg[/attachment]/monthly_2026_02/Swieta-Scholastyka.jpg.027fef6a07b17e83145d60516735fc93.jpg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Gdy na zegarach było już po godzinie 13:30, w katedrze pw. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Achkovie rozpoczęła się msza święta sprawowana przez arcybiskupa achkovskiego Henryka Ziemiańskiego-Wieniawę OSI. Świątynia wypełniona była po brzegi. 

https://www.youtube.com/watch?v=LiS5O1yuGoU

 

https://www.youtube.com/watch?v=_N4ticMbymc

 

https://www.youtube.com/watch?v=Ag-soS9wmSI

 

 

Oremus. 

Deus, qui ánimam beátæ Vírginis tuæ Scholásticæ ad ostendéndam innocéntiæ viam in colúmbæ spécie cœlum penetráre fecísti: da nobis ejus méritis et précibus ita innocénter vívere; ut ad ætérna mereámur gáudia perveníre.

Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen. 

Po odśpiewaniu Ewangelii przez diakona, Prymas wygłosił kazanie, którego wszyscy słuchali z uwagą. 

[attachment=1]200px-Herb_Prymasa_Henryka_Wieniawy.png[/attachment]/monthly_2026_02/200px-Herb_Prymasa_Henryka_Wieniawy.png.99c6b62b25fc16e587fb478f8b333cf6.png" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Umiłowani w Chrystusie Panu Siostry i  Bracia,

W Ewangelii według św. Marka (Mk 7, 1-13) Jezus staje w samym środku sporu o „tradycję starszych”, którą faryzeusze i uczeni w Piśmie przedkładają nad przykazania Boże. Zarzut dotyczący jedzenia „nieczystymi” rękami nie odnosił się do braku higieny, lecz do zaniedbania obmycia rytualnego, które miało uświadamiać człowiekowi jego kapłańską godność i świętość każdej życiowej czynności. Jezus demaskuje tę postawę jako obłudę (grec. hypókrisis), co pierwotnie oznaczało „aktorstwo” – odgrywanie religijnej roli przez ludzi, którzy nakładają maski, by wydawać się sprawiedliwymi, podczas gdy ich wnętrze pozostaje nieprzemienione.

Kluczem do zrozumienia tego fragmentu jest przytoczony przez Pana cytat z proroka Izajasza o ludu czczącym Boga jedynie wargami, podczas gdy jego serce jest daleko od Niego. Jezus wskazuje, że jakakolwiek ofiara składana Bogu jest bezwartościowa, jeśli nie wynika z miłości, a ludzkie zwyczaje stają się szkodliwe, gdy służą jako „maczuga” do atakowania innych ludzi.

Szczególnym przejawem tego zła była praktyka korbanu, polegająca na deklarowaniu daru dla Boga w taki sposób, by uniknąć finansowego wsparcia własnych rodziców. W ten sposób faryzeusze, zasłaniając się rzekomą pobożnością, unieważniali fundamentalne przykazanie „Czcij ojca swego i matkę swoją”. Jezus uczy, że liturgia nie może być kryjówką ani sposobem ucieczki przed odpowiedzialnością za drugiego człowieka.

W nauczaniu Chrystusa pojęcie czystości przechodzi głęboką transformację – z płaszczyzny obrzędowej zostaje przeniesione do wnętrza człowieka. Jezus uświadamia nam, że to, co zewnętrzne (jak nieumyte ręce czy naczynia), nie ma mocy nas skalać; prawdziwa nieczystość rodzi się w ludzkim sercu i stamtąd pochodzi wszelkie zło. Ostatecznie w wierze nie chodzi o zachowywanie form dla nich samych, ale o autentyczną relację, w której Słowo Boże ma pierwszeństwo przed ludzkimi zwyczajami.

Źródło

 Następnie kontynuowano liturgię, a dym kadzidła roznosił się po murach świątyni. 

[attachment=2]images (21).jpeg[/attachment]/monthly_2026_02/1208606623_images(21).jpeg.1ba4d1da12320bb3e6c6125175280622.jpeg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

 

 

[Henryk Ziemiański-Wieniawa]

Dominica I in Quadragesima

XXII II MMXXVI A.D 

[attachment=0]images (26).jpeg[/attachment]/uploads/monthly_2026_02/851392343_images(26).jpeg.dcb69f873dd3a42294f580d0e2722dfc.jpeg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

^{Gdy na zegarach zbliżała się godzina dziewiąta, w katedrze pw. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Achkovie zaczęli gromadzić się wierni, którzy czekali na mszę świętą. Punktualnie o 9:00 rozległ się dźwięk sygnatury, a następnie z zakrystii wyszła procesja prowadzona przez turyfera z dymiącą kadzielnicą, za którym szli akolici ze świecami, pozostali ministranci, diakoni oraz prezbiterzy. Na samym końcu kroczył celebrans, Jego Książęca Wysokość arcybiskup Henryk Ziemiański-Wieniawa OSI, dzierżący w rękach pastorał i błogosławiący lud. Gdy procesja doszła do ołtarza, miała miejsce aspersja i odśpiewano introit.} 

https://www.youtube.com/watch?v=sRQ11bYvfVQ

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=mCx6rYiEDrE

Następnie po introicie wierni śpiewali wraz z chórem formułę Kyrie eleison, błagając Pana o miłosierdzie. Ze względu na okres Wielkiego Postu, Glorię pominięto. 

 

https://www.youtube.com/watch?v=MU_FLpKrl3o

Oremus.

Deus, qui Ecclésiam tuam ánnua quadragesimáli observatióne puríficas: præsta famíliæ tuæ; ut, quod a te obtinére abstinéndo nítitur, hoc bonis opéribus exsequátur.

Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen. 

Po odśpiewaniu Ewangelii przez diakona Prymas wygłosił kazanie, którego wszyscy słuchali z uwagą. 

[attachment=1]101005704499835679_t.png.bc071a3c5ce1755f8295c1aadb75cf4c.png[/attachment]/uploads/monthly_2026_02/101005704499835679_t.png.bc071a3c5ce1755f8295c1aadb75cf4c.png.4b5ce28c14007027c761ba809ac8376b.png" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Umiłowani w Chrystusie Panu Siostry i  Bracia,

Duch Święty prowadzi Jezusa na pustynię. Jezus udaje się na nią z wód Jordanu, gdzie został ochrzczony przez Jana, gdzie został namaszczony Duchem Świętym, gdzie otrzymał słowo od Ojca, które Go prowadzi. To słowo mówi, że Jezus jest Synem umiłowanym.

Wielki Post. Czterdzieści dni i czterdzieści nocy. Wchodzimy w doświadczenie Jezusa, który przebywał na pustyni czterdzieści dni i czterdzieści nocy. W tym czasie "przerabiał na sobie" historię zbawienia, historię ludu Izraela, który miał swoje czterdzieści lat wędrówki przez pustynię.

Mojżesz miał swoje czterdzieści dni, kiedy otrzymał na górze Horeb tablice kamienne. Największy z proroków, Eliasz, miał czterdzieści dni wędrówki na świętą górę Horeb. Wędrówka, aby wyznać wiarę, wędrówka, żeby poznać siebie, wędrówka, żeby zmierzyć się z pokusami i mocą.

Jezus wchodzi w tę niezwykłą historię i zderza się z pokusami. I pierwszą pokusą, którą doświadcza, jest zakwestionowanie Jego misji: „Jeśli jesteś Synem Bożym...”. On, Syn Boży, żyje, żeby zrealizować prawo proroków i Pismo, żeby zrealizować Boże obietnice.

"Nie samym chlebem żyje człowiek, lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych". I dlatego też w tej drugiej scenie kuszenia Jezus nie jest kuglarzem, nie ogłasza pijarowo wszem i wobec, że oto przyszedł na świat by zbawić wszystkich ludzi. Bardzo strzeże swego sekretu mesjańskiego.

„Nie będziesz wystawiał Pana Boga na próbę”. „Jemu będziesz służył”. Jezus-Sługa zaprasza nas do nawrócenia, zaprasza nas do walki, bo pokusa nie jest grzechem. Grzechem jest to, co robimy z pokusą, ulegając jej.

I przeżywając pokusę chleba, pokusę cudów, pokusę władzy, możemy ją przerabiać w naszych relacjach, nawet z najbardziej ukochanymi osobami. Ciągle handlujemy, pytamy się, ile są warte nasze relacje, „co za co” i kogo możemy kupić. Zadziwiająca historia, że dla Jezusa jesteśmy tak ważni, że On za nas zapłacił swoją krwią – On, umiłowany Syn Ojca.

Źródło

Następnie kontynuowano liturgię, a dym kadzidła roznosił się po murach świątyni. 

[attachment=2]2014+Pontifical+Mass-27-3106452873-O.jpg[/attachment]/uploads/monthly_2026_02/1942208216_2014PontificalMass-27-3106452873-O.jpg.193ba03ec3e1099dbd9358eb4a55ffd3.jpg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Po Eucharystii wystawiono Najświętszy Sakrament i odśpiewano pierwszą część Gorzkich Żali.

 

https://www.youtube.com/watch?v=TI9IncesEAs

 

[Henryk Ziemiański-Wieniawa]

Dominica III in Quadragesima 

VIII III MMXXVI A.D 

[attachment=0]851392343_images(26).jpeg.dcb69f873dd3a42294f580d0e2722dfc.jpeg[/attachment]/uploads/monthly_2026_03/851392343_images(26).jpeg.dcb69f873dd3a42294f580d0e2722dfc.jpeg.facf76207ef0c5ed358e086588d8f227.jpeg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Gdy na zegarach zbliżała się godzina 8:30, w katedrze pw. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Achkovie rozpoczęła się msza święta sprawowana przez Jego Książęcą Wysokość arcybiskupa Henryka Ziemiańskiego-Wieniawę. Punktualnie rozległ się dźwięk sygnatury, a następnie z zakrystii wyszła procesja prowadzona przez turyfera z dymiącą kadzielnicą, za którym szli krucyferariusz z krzyżem i akolici ze świecami, pozostali ministranci, diakoni oraz prezbiterzy. Na samym końcu kroczył celebrans przyodziany w szaty pontyfikalne, dzierżący w rękach pastorał i błogosławiący lud. Liturgię rozpoczęto od aspersji.

 

https://www.youtube.com/watch?v=ztazRUtAM7M

Następnie chór odśpiewał dzisiejszy introit. 

 

https://www.youtube.com/watch?v=VtnhtE_Uezo

 

Po  introicie wierni śpiewali wraz z chórem formułę Kyrie eleison, błagając Pana o miłosierdzie. 

 

https://www.youtube.com/watch?v=MU_FLpKrl3o

Oremus.

Quǽsumus, omnípotens Deus, vota humílium réspice: atque, ad defensiónem nostram, déxteram tuæ majestátis exténde.

Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen. 

Po odśpiewaniu Ewangelii przez diakona Prymas zdjął manipularz i wygłosił kazanie, którego wszyscy słuchali z uwagą. 

[attachment=1]200px-Herb_Prymasa_Henryka_Wieniawy.png[/attachment]/uploads/monthly_2026_03/200px-Herb_Prymasa_Henryka_Wieniawy.png.4578d787986a642aadcd50921a105490.png" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Umiłowani w Chrystusie Panu Siostry i Bracia, 

Kiedy zdobywaliśmy górę przemienienia, dał się słyszeć głos Ojca: "To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie". Dzisiaj Słowa Bożego słuchamy razem z Samarytanką. Patrzymy na Jezusa, który "siada" na źródle, bardziej niż na studni Jakuba, bo On sam jest źródłem wody żywej.

Zaczyna rozmawiać z kobietą, która przychodzi o nietypowej porze dnia po wodę. Przychodzi o godzinie dwunastej. Przychodzi, bo chce ukryć swoją historię, a ma ona ją podwójną. Dźwiga w sobie całą historię Samarii – ludu, który powstał po zdobyciu północnego państwa przez Asyryjczyków, kiedy część Izraelitów, część dziesięciu pokoleń, deportowano w różne strony Asyrii i na ich miejsce sprowadzono pięć ludów pogańskich. Ci, którzy pozostali w ziemi Izraela, zaczęli się łączyć w mieszanych małżeństwach. Pojawił się synkretyzm religijny; pomieszali swoje doświadczenie wiary w jedynego Boga z tym, z czym przybyli ludzie z Asyrii. I tak powstali Samarytanie.

Kiedy po niewoli babilońskiej lud wrócił do Judei, nie umiał, nie chciał, nie potrafił i nie mógł dogadać się z Samarytanami. Te mezaliansy z obcymi bogami postrzegane były jako cudzołóstwo, jako zdrada Boga.

Samarytanka dźwiga w sobie historię swego ludu, ale także swoją osobistą historię. Mężczyzna, z którym teraz jest, nie jest jej mężem, a ona całkiem możliwe, że "para się" najstarszym zawodem świata.

A Jezus zaczyna z nią rozmawiać. Prosi ją: "Daj mi pić". Na krzyżu Jezus będzie wołał "Pragnę". Jezus – źródło wody żywej. "Strumienie wody żywej wypłyną z mego wnętrza" – mówi w siódmym rozdziale Ewangelii Świętego Jana. Te strumienie wody żywej to dar Ducha Świętego.

Samarytanka, spotkawszy Jezusa, doświadczywszy Jego miłości i Jego przebaczenia, przyprowadza do Jezusa swoich pobratymców.

Jesteśmy świadkami, jak rodzi się wiara w tej kobiecie. Wiara w Jezusa, który jest źródłem wody żywej, w Jezusa, który wyprasza nam dar Ducha Świętego, w Jezusa, który pragnie naszej odpowiedzi na Jego miłość, na Jego miłosierdzie.

Kogo chcę przyprowadzić do Jezusa? I czy w ogóle kogoś chcę do Jezusa przyprowadzić? Czy mi na tym w tym Wielkim Poście naprawdę zależy?

Źródło

Następnie kontynuowano liturgię, a dym kadzidła roznosił się po murach świątyni. 

[attachment=2]events-DA1Ol4r-.webp[/attachment]/uploads/monthly_2026_03/events-DA1Ol4r-.webp.51c899a5c5d4096d5d5d0060645584bc.webp" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

Po mszy świętej wystawiono Najświętszy Sakrament i odśpiewano trzecią część Gorzkich Żali. 

 

https://www.youtube.com/watch?v=WNTEa53g4pQ

 

https://www.youtube.com/watch?v=94uiVvmbmNY