Komunikaty Prezydenta II Federacji Nordackiej

[August de la Sparasan]

Drodzy Obywatele!

Dziś wraz z rządem uczyniliśmy kolejny przełom w stosunkach dyplomatycznych, podpisując z Dracką Republiką Ludowo-Demokratyczną, niewątpliwie godnymi zaufania partnerami, umowę o nawiązaniu stosunków międzynarodowych, którą przedłożyłem niezwłocznie po podpisaniu pod ratyfikację Kongresu. Sądzę, że jest to początek wspaniałej współpracy między naszymi państwami.

Chwała Nordacie!

[August de la Sparasan]

Drodzy Obywatele,

Szanowni Goście Zagraniczni,

Muszę przyznać, iż dawno powinienem był wydać to oświadczenie, zanim zaszła realną potrzeba, by wygłoszone zostało, doszło bowiem do groźnego precedensu.

W dniu wczorajszym Prezydent IV Republiki Muratyki przy okazji swojego zaprzysiężeniu wygłosił otwarcie wrogą i obelżywą wobec II Federacji Nordackiej mowę. Nie jest to oczywiście żadna nowość, państwo to za jego rządów obrało jasny kurs antynordacki, a i on sam wielokrotnie opowiadał się przeciw istnieniu Federacji, wspierając swoje słowa czynami, przez co kraj, któremu przewodzi, i Kalkilistyczna Partia Federacji (przechrzczona obecnie na Kalkilistyczną Partię Muratyki) wpisane zostały na nordacką Listę Organizacji Wspierających Terroryzm; w ostatnim czasie odnotowano kilka incydentów wiązanych z tymże osobnikiem i jego otoczeniem. Każdy z nich przysporzył wiele pracy naszej dzielnej administracji z Nordackiej Unii Informatycznej.

Niemniej, jak wspomniałem, otwarta wrogość państwa, które jawnie wspierało wymierzone w Nordatę ruchy separatystyczne zupełnie mnie nie dziwi. Zadziwienie wywołała natomiast w naszej sferze rządowej obecność na tym samym zwierzogrodzkim zaprzysiężeniu władz mikronacji deklarujących wolę utrzymywania przyjaznych stosunków z II Federacją Nordacką. Nasuwa się pytanie, czy są oni świadomi, iż swoją obecnością w tym miejscu i czasie dają oni aktywne przyzwolenie dla prowadzonej przez Muratykę jawnie wrogiej i agresywnej polityki, wspieranej działaniami dywersyjnymi?

Pozostaje mieć nadzieję, że nie, gdyż podejście takie zasługuje na stanowcze potępienie jako groźna aberracja. Może to w końcu być uzasadnieniem dla kontynuowania bądź eskalacji nikczemnego postępowania ze strony IV RM, skoro zamiast potępienia i tak spotyka się ona ostatecznie z oklaskami reprezentantów innych państw. Niewątpliwie też obniża to zaufanie Nordaty do swych sprzymierzeńców - jak bowiem wierzyć komuś, kto jednego dnia zapewnia o przyjaźni z naszym państwem, aby niedługo potem przyklaskiwać przywódcy państwa prowadzącego zbójecką politykę i jawnie deklarującego swą wrogość wobec samej idei pannordatyzmu?

Przyjaźń z Nordatą to nie tylko słowa, ale i idące za nimi czyny. Nordata powierzyła w Was zaufanie, które na tą chwilę zostało wystawione na ciężką próbę.

Teraz już, skoro to zostało powiedziane, chciałbym się zwrócić do drogich Obywateli w kwestii zdecydowanie weselszej. Dzięki tytanicznej pracy wyjątkowo zdolnych pracowników NUI,  którzy poświęcili naprawdę wiele swojego czasu na rzecz tworzenia lepszego jutra dla Naszej wspólnej Federacji, proces modernizacji, a właściwie, należy rzec, metamorfozy wspólnego forum zbliża się do wspaniałego sukcesu. W przeciągu najbliższych dni możliwym będzie już działanie na jego nowej wersji. Nie jest to z pewnością koniec czekających na naszą Nordatę wielkich zmian, ale ich integralna część i kolejny wielki krok, a nawet, należy rzec, wspaniały skok, ku lepszej i bezpieczniejszej Nordacie!

Bravo Administracja! Chwała Nordacie!

 

 

 

[August de la Sparasan]

Drodzy Obywatele,

II Federacja Nordacka jest krajem niewątpliwie silnym i znaczącym. Cóż jednak znaczy państwo żyjące w rosnącym dobrobycie, które zamyka się na innych i gorączkowo stara się nie udzielić im ani krztyny łaski, którą została obdarzona? Obszar Królestwa Lumerii od dawna pogrążony był w chaosie i anarchii. Tamtejsi ludzie nie mogli zaznać spokoju ani bezpieczeństwa, które są dla nas oczywiste nie jako przywilej, lecz integralna część życia. Dziś pojawiła się jasna prośba o pomoc w zaprowadzeniu tam porządku i ustanowieniu stabilnej władzy.

Jest zatem jasnym i oczywistym, iż należy tego wsparcia udzielić. Tym samym nakazuję Zjednoczonym Siłom rozdysponowanie części oddziałów, które następnie zostaną przerzucone na obszar Lumerii, aby pomóc w zaprowadzeniu tam spokoju i pokoju.

Chwała Nordacie!