Język nordacki

[Leonid Repulijski]

Jako że nasz kraj łączy ze sobą wiele różnorodnych, niekoniecznie powiązanych ze sobą etnosów i narodów, to wirtualnie powinna wykształcić się potrzeba ustanowienia jakiegoś lingua franca, języka zrozumiałego dla większości nordatczyków. Narracyjnie było wiele okazji do wykształcenia się nowego słownictwa - Unia Trzech Narodów, I Federacja Nordacka, Unia Nordacka, Rada Państw Nordaty, Wspólnota Nordacka i wreszcie II Federacja Nordacka. Realizm nie jest więc problemem...

Zamierzam więc podjąć się próby usystematyzowania języka nordackiego. Ale do tego potrzebne będą opinie reszty obywateli Nordaty, w szczególności reprezentantów mniejszości narodowych i etnicznych. Czy macie jakieś pomysły, na jakich językach można oprzeć słownictwo, alfabet, gramatykę i inne elementy?

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Mój pierwszy pomysł: nie nawiązywanie do języków germańskich. Naprawdę, za dużo tego w mikro. Resztę się ustali jak przystaniemy na to.

[Leonid Repulijski]

Jestem za pozbyciem się wpływów germanizmu.

Kolejne pytanie - czy chcemy, by język był jakkolwiek zrozumiały dla zwykłego śmiertelnika?

Np. czytając treści w języku voxlandzkim dużo rzeczy da się zrozumieć bez słownika, bo słowa są podobne do realowego niemieckiego. Myślę, że taka zrozumiałość byłaby atutem języka - więcej (realnych) osób mogłoby się z nim utożsamiać, gdyby nie był całkowicie obcy. Może jakieś zapożyczenia z języków słowiańskich? Poza tworami pseudogermańskimi, dużo na Nordacie regionów a'la słowiańskich.

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Kiriański np. ma taką specyfikę, że próbuję go robić jak najtrudniejszym do wymówienia - dużo ą, podwójnego ł,óo, sz i innych zbitek. Natomiast nie szedłbym w to w języku nordackim. Zgadzam się, że najlepiej byłoby nawiązywać do słowiańskich, no bo niby mamy te twory różnorakie pannordackie od paru lat, a w mikro parę lat to jak parędziesiąt, ale i tak realniej byłoby, jakby trochę polski przypominał, żeby było widać, że ciągle jest w fazie powstawania.

Co do alfabetu, to zależy od tego na ile chcemy wprowadzać język do narracji. Jeśli ma być tylko małym smaczkiem dla działaczy efeńskich i osób trzecich to oczywiście łaciński, ale jeśli ma być quasi-mową używaną na federacyjnych salonach, to optuję za wprowadzeniem podwójnego zapisu, łacińskiego i cyrylicy, jako ukłon dla chociażby Uhraińców i Abachazów. Nie sądzę, żeby tworzenie własnego alfabetu było trafionym pomysłem.

[Użytkownik Usunięty 233511]

Przede wszystkim ustalmy czy chcemy aby ten język był tylko smaczkiem, czy żeby był jakkolwiek użytkowy. Ja bym skłaniał się ku temu drugiemu, bo zawsze chciałem zobaczyć w mikronacjach język, którego używa się częściej i przez więcej osób, nie tylko w narracji.

Zgadzam się co do tego, że powinniśmy wyzbyć się silnych wpływów germańskich. Język nordacki powinien być prosty i zrozumiały, ale jednocześnie inny niż język polski. Żeby to było możliwe proponuję utworzenie języka opartego na języku czeskim i słowackim. Jest to dość niespotykane połączenie, a na pewno przyniesie powiew świeżości wśród praktycznie zgermanizowanej Nordaty.

[Leonid Repulijski]

Przede wszystkim ustalmy czy chcemy aby ten język był tylko smaczkiem, czy żeby był jakkolwiek użytkowy. Ja bym skłaniał się ku temu drugiemu, bo zawsze chciałem zobaczyć w mikronacjach język, którego używa się częściej i przez więcej osób, nie tylko w narracji.

No oczywiście, że robimy język użytkowy!

Może oparlibyśmy się na realowym języku międzysłowiańskim? Do tego wpływy języków nordackich, jak np. kiriański, hawilandzki, muratycki, winkulijski, doctriński, azymucki(?)...