WYROK
w imieniu II Federacji Nordackiej
Najwyższy Sąd Federalny w sprawie ustrojowej o sygnaturze UR/3/24 wszczętej przez Spikera Kongresu orzeka, co następuje:
- Obowiązujące prawo stanowią opublikowane w publicznie dostępnym miejscu jednolite teksty ustaw. W związku z utratą danych z dawnego Dziennika Ustaw konieczna jest ponowna publikacja jednolitych tekstów ustaw oraz treści ich nowelizacji. Do momentu ponownej publikacji treści ustaw, organy władzy są zobowiązane do podejmowania działań w oparciu o lekturę uchwalonych projektów uzupełnionych o uchwalone nowelizacje. Dowodem na uchwalenie są archiwalne posiedzenia Kongresu.
- Umowy i traktaty międzynarodowe, których jedną ze stron była II Federacja Nordacka, zamieszczone na forach innych państw-signitariuszy tychże umów, można traktować jako obowiązujące prawo i działać w oparciu o nie, jeśli z lektury forum zagranicznego jasno wynika, że zostały podpisane przez obie strony ORAZ z lektury archiwum posiedzeń Kongresu wynika, że zostały ratyfikowane, o ile nie istnieją dowody wskazujące na ich wypowiedzenie lub wygaśnięcie.
- Rozporządzenia i inne akty prawne, które najprawdopodobniej istniały wyłącznie w starym dzienniku praw, nie mogą zostać uznane za obowiązujące, jeśli brak jest dowodów co do ich treści i zakresu obowiązywania.
- Jako dowód dot. treści i zakresu obowiązywania rozporządzeń i innych aktów, które istniały wyłącznie w Dzienniku Praw, posłużyć mogą cytowania tych przepisów na forum, zrzuty ekranu, szkice projektów na komputerach i w archiwach organów władz, a także przyjęte na podstawie tych przepisów przez inne organy reguły funkcjonowania.
- W przypadku aktów o szczególnym znaczeniu dla funkcjonowania państwa, zobowiązuje się osoby ówcześnie odpowiedzialne za ich wydanie podjęcie próby rekonstrukcji treści tych aktów na podstawie wzmienionych wcześniej dowodów i przedstawienie ich swoim obecnym odpowiednikom (np. były Prezydent obecnemu Prezydentowi albo projektodawca ustawy obecnemu Spikerowi). Organy władzy zobowiązuje się do opracowania i uchwalenia nowych aktów, które mogą zastąpić bezpowrotnie zagubione dokumenty w zgodzie z intencją pierwotnego prawodawcy.
- W przypadku niemożności odtworzenia treści lub zakresu danego aktu, należy uznać go za nieobowiązujący, co pociąga za sobą konieczność przeanalizowania skutków prawnych wynikających z jego utraty oraz jeśli to konieczne, przeprowadzenie stosownych działań legislacyjnych w celu zabezpieczenia funkcjonowania instytucji.
- Organy władzy mogą działać do momentu ustabilizowania się systemu prawnego w oparciu o prawo zwyczajowe i naturalne, powszechnie przyjęte dotychczas reguły funkcjowania i społeczne konsensusy.
- Wydana wykładnia ma na celu jedynie umożliwienie DORAŹNEGO funkcjonowania organów II FN do czasu ustabilizowania sytuacji prawnej, a jej interpretacja nie powinna być traktowana jako precedensowa poza obecnymi okolicznościami.
UZASADNIENIE
1. Prawodządność i konieczność publikacji jednolitych tekstów ustaw
II Federacja Nordacka według artykułu 1. Konstytucji jest demokratycznym państwem prawa. Podstawowym warunkiem praworządności jest jawność i dostępność prawa. Przepisy prawne muszą być opublikowane w powszechnie dostępnym miejscu, aby umożliwić obywatelom oraz organom władzy zapoznanie się z ich treścią i działanie z ich zgodą. Utrata danych zawartych w dawnym Dzienniku Ustaw, będącym fundamentem jednolitego porządku prawnego II FN, narusza te zasady, uniemożliwiając tymczasowo normalne funkcjonowanie instytucji państwowych.
W związku z tym, konieczne jest ponowne opublikowanie jednolitych tekstów ustaw oraz treści nowelizacji, aby przywrócić spójność i transparentność systemu prawnego. Do momentu przeprowadzenia tej publikacji, uznaje się, że organy władzy mogą działać w oparciu o uchwalone projekty aktów prawnych uzupełnione o dostępne nowelizacje, których treść jest jednoznacznie ustalona. Ta decyzja wynika z potrzeby zapewnienia ciągłości funkcjonowania państwa oraz poszanowania legalizmu.
2. Status umów i traktatów międzynarodowych
Kwestia związana z umowami i traktatami międzynarodowymi jest prostsza dlatego, że identyczne kopie tego samego aktu publikuje u siebie każdy z sygnatariuszy. Taka redundancja gwarantuje nam prawdziwość i legalność obowiązujących traktatów, jeśli tylko znajdziemy dowód na to, że Kongres je ratyfikował i w międzyczasie nie zostały wypowiedziane lub nie wygasły.
3. Akty prawne, których treść przepadła bezpowrotnie.
Aby uznać taki akt obowiązujący, niezbędne jest posiadanie dowodów potwierdzających jego treść i zakres obowiązywania. W przeciwnym razie władze działające na podstawie niepewnych aktów prawnych narażają system na ryzyko chaosu prawnego. Co jeśli dwa różne organy działają w oparciu o dwie różne wersje tych samych przepisów? Taka niejednolitość jest niedopuszczalna w demokratycznym państwie prawa. Konieczne jest podjęcie prób rekonstrukcji utraconych aktów na podstawie wszelkich obiektywnych dowodów. Wiarygodne są cytowania przepisów na forum i Discordzie, zrzuty ekranu, szkice projektów na komputerach ich prawodawców oraz wykształcone ze względu na obowiązujący przepis zwyczaje władz. Jeśli to nie pomoże, to organy władzy powinny opublikować nowe akty w miejsce utraconych, kierując się przy tym intencją pierwotnego prawodawcy.
4. Nadzwyczajna konieczność kierowania się prawem zwyczajowym i naturalnym
W sytuacji wyjątkowej utraty danych prawnych konieczne jest posługiwanie się przez organy władzy prawem zwyczajowym, naturalnym oraz dotychczas przyjętymi regułami funkcjonowania opartymi na społecznym konsensusie. Przykładem są zasady prowadzenia debaty w Kongresie, które utarły się już w pamięci Kongresmenów i obywateli. Takie rozwiązanie jest zgodne z tradycją prawną, która w razie braku formalnego prawa sięga do zasad ogólnych i norm sprawdzonych w praktyce. Uznaje się je za źródło tymczasowego prawa, dopóki nie zostanie przywrócona pełna funkcjonalność systemu prawnego i nie zostaną ponownie opublikowane jednolite teksty obowiązujących aktów normatywnych.
5. Doraźny charakter wykładni
Wydana wykładnia prawna została przyjęta jedynie na potrzeby chwilowego przywrócenia funkcjonowania organów władzy II FN, a jej interpretacja nie powinna być stosowana jako utarta reguła w przyszłości. Zamiast tego Nordackie Konsorcjum Informatyczne powinno zabezpieczyć federalne i prowincjonalne akty prawne przed ich utratą poprzez częste tworzenie kopii zapasowych w kilku miejscach. Podobnie winny uczynić organy władzy, trzymając w swoich własnych archiwach kopie aktów.
Ponadto, Najwyższy Sąd Federalny informuje o możliwości oskarżenia NKI przez poszkodowane organy władzy, samorządy i obywateli o zaniedbanie (doprowadzenie systemów informatycznych do stanu nieużyteczności), działanie na szkodę interesu publicznego lub o działanie na szkodę II Federacji Nordackiej (jeśli przedstawione zostałyby dowody na umyślność takiego działania).
Niniejszy wyrok jest prawomocny.DW:
@Bolesław Kirianóo von Hohenburg,
@Obywatel Federacji.
Leonid Repulijski
Przewodniczący Składu Orzekającego
