[Biała Cytadela] Biały Dom

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Biały Dom to średniej wielkości zdobiony Budynek znajdujący się po północnej stronie Białej Cytadeli, czyli kompleksu zabudowań imperialnych na małej przestrzeni, który to wziął swoją nazwę właśnie od Domu. W przeszłości to tutaj mieszkali oraz urzędowali Prezydenci Secesyjnej Republiki Westland, a później także Strażnicy Wielkiego Kongresu Stanów. Od 2022 nieruchomość dalej była w posiadaniu władz Westlandu, ale nie była już aktywnie używana. Zmieniło się to w 2024 wraz z nastaniem Monarchii Kiryjskiej w ramach IIFN - teraz Biały Dom był siedzibą Imperatora Kiriów, kiedy ten nawiedzał Los Alexos. Oprócz tego odbywały się tu wszelakie uroczystości państwowe, czy to na szczeblu wspólnotowym, czy federalnym. Dzisiaj, już za parę godzin odbędzie się tu świecka, państwowa część uroczystości pogrzebowych Aleksandra Novaka. Po odprawieniu mszy kiryjskiej w intencji zmarłego, trumna Novaka zostanie przeniesione do Domu z pobliskiej Cerkwii, a następnie położona na schodach, gdzie oddziały Zjednoczonych Sił oraz Straży Krucjaty oddadzą mu honory, a następnie Prezydent Federacji Tadeusz Henrykowski wygłosi przemowę.

 

[Tadeusz I Wielki]

Procesja doszła do Białego Domu, a oddziały Zjednoczonych Sił i Straży Krucjaty ustawione w szeregu, uniosły sztandary i oddały honory, wyrażając w ten sposób szacunek dla wielkich zasług Aleksandra. Gdy oddziały zakończyły ceremonię honorową, zapadła chwila ciszy. Do mównicy powoli podszedł prezydent Federacji, wziął głęboki wdech, i rozpoczął przemowę.

Szanowni Zgromadzeni,

Szanowni Państwo,

w dniu dzisiejszym żegnamy jedną z najważniejszych postaci Nordaty, jak nie mikroświata. Aleksander był zasłużonym mikronautą, którego na zawsze zapamiętamy jako dobrego człowieka, który zawsze działał dla dobra naszego kontynentu. Był liderem, który nie bał się podejmować trudnych decyzji, i z pewnością tak zostanie zapamiętany. Aleksander Novak był człowiekiem niezłomnym, oddanym idei wspólnoty i rozwoju. Jego działania, pełne pasji i determinacji, na zawsze zapisały się w historii naszego kontynentu.

Dziś, gdy żegnamy Aleksandra, pozostaje po nim nie tylko pustka, lecz także dziedzictwo – świadectwo jego pasji i determinacji, które na pewno nie znikną wraz z jego odejściem. Pamięć o nim będzie już na zawsze żyć w naszych sercach. W imieniu całej II Federacji Nordackiej składamy najbliższej rodzinie Aleksandra Novaka najgłębsze wyrazy współczucia. W tym trudnym czasie łączymy się z Wami w żalu, ale także w przekonaniu, że pamięć o Aleksandrze nigdy nie zgaśnie. Aleksander będzie żyć w naszych sercach, w naszych działaniach i w historii, którą wspólnie z nami przez te wszystkie lata tworzył.

Cześć Jego Pamięci.

 

[Użytkownik Usunięty 233511]

W Białym Domu pojawił się Pierwszy Towarzysz Kalkilistycznej Partii Federacji - Kaspar Waksman. Przyszedł on oddać hołd zmarłemu Aleksandrowi. Z uwagą wysłuchał przemówienia Prezydenta w cichej kontemplacji. Podczas ciszy uronił łzę smutku, która pomknęła po jego policzku. Po wypowiedzi Tadeusza, Kaspar wraz z innymi zaczęli podchodzić do trumy, aby ostatni raz pożegnać się i oddać hołd Aleksandrowi Novakowi - legendzie Nordaty.

[attachment=0]image (7).jpg[/attachment]/monthly_2025_02/213024880_image(7).jpg.b56ede9cfced07a3787e45fc2e80301c.jpg" src="/applications/core/interface/js/spacer.png">

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Po Tadeuszu do mównicy zbliżył się Bolesław, pragnąc powiedzieć parę słów.

Żegnamy dziś postać o tyle wyrazistą, co kontrowersyjną, Towarzysza Aleksandra Novaka. Pierwszy raz spotkałem go w wczesnym 2022, jeszcze za czasów ś.p. Insulii. Z początku wydawał mi się złośliwy wobec yoyonacyjnej Kirianii, jednak szybko odkryłem wiele jego pozytywnych cech. W przeciągu tych sześciu lat v-życia brał udział w niezliczonej ilości projektów politycznych, zaczynając na osadzonym w klimatach dzikiego zachodu Westlandzie, a na inspirowanej XIX wiekiem wielonarodowej Monarchii Kiryjskiej kończąc. Mimo, że przyczynił się do upadku I Federacji Nordackiej, odkupił swoje winy, pomagając budować II Federację. Gdy doszła mnie wieść jego śmierci, byłem zdruzgotany - ten energiczny niegdyś poeta i polityk ostatecznie zadecydował o odejściu, z tego świata.

Wprowadziłem przed chwilą stan żałoby narodowej na terenie całej II Federacji Nordackiej. Nie było to możliwe na początku, gdyż najpierw musieliśmy odnaleźć, zidentyfikować i oczyścić zwłoki. Najszczersze moje kondolencje płyną w stronę córki zmarłego, @Ewe Novak. Dosłownie parę minut temu uzyskałem potwierdzenie, że otrzymała Pani obywatelstwo IIFN. Niech pocieszeniem w bólu po stracie ojca będzie świadomość, iż w dniu jego pogrzebu uzyskała Pani pełnię praw politycznych w kraju, który stał się ostatnim projektem w jaki Aleksander był zaangażowany.

Spoczywaj w pokoju.

 

[Ewe Novak]

Dotychczas Eve jedynie z głową ukrytą w kapeluszu, z czarnym płaszczem na sobie, słuchała przemówienia Prezydenta FN i obserwowała uczestników pożegnania swojego ojca. Wtem, ukazała się, by przeto ogłosić krótki memoriał wśród zgromadzonych...

 

Aleksander Novak, mój Ojciec, odebrał sobie życie dnia 29 stycznia. Człowiek ten był dumny i w sercu nosił zawsze energię. Nie wstydził się emocji. W sercu miał swą ojczyznę, i oddał się jej całkowicie. Te ideały przekazał mnie, zawsze dbając o mój byt, chcąc jak najlepiej, tak jak potrafił. Mój tato nie był pozbawiony wad, popełniał błędy, jak każdy z nas. Był pełen sprzeczności, a zarazem życia. Śmierć była ta dla mnie okropnym szokiem ze względu na to, jak bardzo wierzyłam w to, że tata jest ważnym działaczem, któremu zależy na dobru kraju i narodu. Choć w ostatnim roku nie widywałam go często, to nie przypuszczałam, że może dojść do takiej tragedii. Serce mi jednak ogromnie urosło, widząc Hołd, jaki składają nie tylko Przyjaciele, ale też i dawni, pozorni wrogowie mojego Ojca. Życie nie jest nam dane na zawsze. Zdrowie nie jest nam dane od ręki. Jest to pewna refleksja, ucząca refleksja pozwalająca nam spojrzeć inaczej na nasze podziały... konflikty. Jak sam Pan Wakssman zauważył, ojciec mój czasami okazywał skruchę, i był skłonny do pogodzenia się. Myślę, że ta cała sytuacja, może być okazją do zjednoczenia w solidarności i przyjaźni Obywateli Federacji, przekroczenia granic, większej życzliwości i wzajemnego szacunku.

Czarna plama w mym sercu, niewypowiedzialna słowami, nie do wypełnienia, pozostanie, wraz z tym jak mój Ojciec odszedł... Pytanie: "dlaczego?"...; "dlaczego do tego doszło" - pozostanie pytaniem na zawsze - bez odpowiedzi.. Żegnam więc Cię, mój tato.

 

Eve po przemówieniu złożyła wieniec, i na kilka sekund przystanęła przy trumnie, po czym udała się wśród gości. 

 

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Po wygłoszeniu przemów przez wszystkich chętnych, Patriarcha Borys wraz z Strażnikami Krucjaty przenieśli trumnę z powrotem do Cerkwi, kierując się do ukrytego w podłodze zejścia do Krypty. Następnie, w obecności nikogo prócz Boga Wszechmogącego, Borys złożył trumnę do miejsca jej ostatecznego spoczynku, upewniając się wcześniej, że jest zamknięta na trzy spusty, a Aleksander jest w środku i faktycznie nie żyje. Powrócił pod Biały Dom i oznajmił Imperatorowi, że cała procedura została wypełniona. Słysząc to, Bolesław otworzył wraz z Prezydentem FN drzwi do budynku i stanęli po obu ich stronach, zapraszając zgromadzonych na sutą stypę. Kiedy wszyscy weszli, Strażnicy Krucjaty ustawili się przy wejściu, przygotowując się do pełnienia wachty, jednakże drzwi nie zostały zamknięte, tak aby wszyscy spóźnieni mogli jeszcze przybyć.

[Ewe Novak]

Eve Novak zajęla miejsce po prawej stronie wielkiego, dębowego stołu, pokrytego białym suknem, na którym wykwintne potrawy wszystkich kuchni w Westlandzie były przygotowane, z ciastami, a stół giął się od butelek betonówki, wyrobów kanomowych, i papierosów z konopiami z upraw winewskich. Przystąpiła do posiłku, uprzednio wypijając kieliszek betonówki.

 

[Ewe Novak]

Zapraszam wszystkich do poczęstunku, proszę nie żałować! 

[Burek]

Wpuścicie mnie?

[Ewe Novak]

Oczywiście!