Aleksanark Romaanavkud – Nowe Serce Imperium Nandyjskiego!

[Borys Zamycki]

Od dłuższego czasu poszukiwani są nowi pracownicy, których mieli zapewnić mieszkańcy Arqtic.

Pracownicy z Arctiq w liczbie 1 700 wyruszyli wczoraj statkiem w drogę do Nan Di. Biorąc pod uwagę czas podróży morskiej z tamtych okolic, ich przybycie do portu w Bełzyi (Starobrodria) jest spodziewane w piątek. Stamtąd, pracownicy udadzą się specjalnie wynajętymi pociągami do Aleksanark Romanaavkud.

Przygotowania do ich przyjęcia właśnie trwają - szykujemy dla nich dodatkowe miejsca w miasteczku pracowniczym.

Wśród pracowników z Arctiq będą specjaliści, którzy zyskali doświadczenie podczas odbudowy miejscowej infrastruktury po trzęsieniach ziemi.

 

[Markus Wettin]

 

Markus Wettin powołał zespół złożony z najwybitniejszych architektów z całego kraju oraz Kontynentu Nordackiego. Ich zadaniem będzie zaprojektowanie monumentalnego posągu Aleksandry Izabeli Dostojewskiej-Swarzewskiej, który ma górować nad ujściem rzeki jako żywy symbol jedności Imperium Nandyjskiego i Nowej Ordy. Całość prac będzie konsultowana z przedstawicielami Imperialnej Komisji Urbanistycznej.

Projekt zakłada przedstawienie Aleksandry Izabeli stojącej z szeroko rozstawionymi nogami, opartymi o przeciwległe brzegi rzeki. Jej monumentalna postać stanie się bramą i symbolem – strażniczką nordackiej cywilizacji. To nie tylko pomnik, ale nowy filar tożsamości Nan Di. Aleksandra Izabela Dostojewska-Swarzewska stanie się matką, wojowniczką i przewodniczką, spoglądającą z wysoka na nową stolicę, strzegąc jej i całego Imperium. To również manifest. Pomnik ma sięgać nieba, wyłaniać się z mgły jako pierwszy punkt orientacyjny dla każdego, kto zbliża się do Aleksanark Romaanavkud.

Pomnik zostanie osadzony na dwóch żelbetowych podporach o wysokości 40 metrów, zintegrowanych z naturalnymi brzegami rzeki. Każda z podpór zostanie wzmocniona warstwami stali nandyjskiej i pokryta szlachetnym białym marmurem, by oprzeć się zarówno upływowi czasu, jak i potencjalnym zagrożeniom – naturalnym oraz militarnym. Ze względu na skomplikowane warunki geologiczne związane z grząskim gruntem, konstrukcja będzie wymagała fundamentów sięgających 60 metrów głębokości.

Sama postać Aleksandry Izabeli Dostojewskiej-Swarzewskiej wznosić się będzie na 120 metrów. Posąg zostanie zaprojektowany w technologii modułowej, wykorzystującej panele z tytanu grafenowego i inne nowoczesne materiały budowlane, produkowane i opracowywane w tajnych laboratoriach. Wnętrze figury zostanie wyposażone w zaawansowane systemy stabilizacyjne reagujące na zmiany naprężeń konstrukcji. Znajdą się tam również windy serwisowe oraz techniczne korytarze inspekcyjne, umożliwiające bieżące monitorowanie stanu technicznego pomnika. Zaplanowano także umiejscowienie w monumencie przeszklonego punktu widokowego, z którego zwiedzający będą mogli podziwiać zapierającą dech w piersiach panoramę stolicy oraz morza. Całość posągu zostanie wyposażona w skomplikowany systemem iluminacyjny.

Budowa została podzielona na pięć faz:

• Faza I: Umocnienie brzegów i prace fundamentowe.
  
  
• Faza II: Montaż wież nośnych i podpór tymczasowych.
  
  
• Faza III: Prefabrykacja i montaż segmentów dolnych (nogi, biodra).
  
  
• Faza IV: Instalacja segmentów górnych (tułów, ramiona, głowa).
  
  
• Faza V: Prace wykończeniowe, systemy świetlne i bezpieczeństwa.

Dla Markusa Wettina to coś więcej niż monument. To akt pamięci i chwały – uhonorowanie jego matki, Aleksandry Izabeli Dostojewskiej-Swarzewskiej.

[Reza I Pahlavi]

 

Markus Wettin powołał zespół złożony z najwybitniejszych architektów z całego kraju oraz Kontynentu Nordackiego. Ich zadaniem będzie zaprojektowanie monumentalnego posągu Aleksandry Izabeli Dostojewskiej-Swarzewskiej, który ma górować nad ujściem rzeki jako żywy symbol jedności Imperium Nandyjskiego i Nowej Ordy. Całość prac będzie konsultowana z przedstawicielami Imperialnej Komisji Urbanistycznej.

Projekt zakłada przedstawienie Aleksandry Izabeli stojącej z szeroko rozstawionymi nogami, opartymi o przeciwległe brzegi rzeki. Jej monumentalna postać stanie się bramą i symbolem – strażniczką nordackiej cywilizacji. To nie tylko pomnik, ale nowy filar tożsamości Nan Di. Aleksandra Izabela Dostojewska-Swarzewska stanie się matką, wojowniczką i przewodniczką, spoglądającą z wysoka na nową stolicę, strzegąc jej i całego Imperium. To również manifest. Pomnik ma sięgać nieba, wyłaniać się z mgły jako pierwszy punkt orientacyjny dla każdego, kto zbliża się do Aleksanark Romaanavkud.

Pomnik zostanie osadzony na dwóch żelbetowych podporach o wysokości 40 metrów, zintegrowanych z naturalnymi brzegami rzeki. Każda z podpór zostanie wzmocniona warstwami stali nandyjskiej i pokryta szlachetnym białym marmurem, by oprzeć się zarówno upływowi czasu, jak i potencjalnym zagrożeniom – naturalnym oraz militarnym. Ze względu na skomplikowane warunki geologiczne związane z grząskim gruntem, konstrukcja będzie wymagała fundamentów sięgających 60 metrów głębokości.

Sama postać Aleksandry Izabeli Dostojewskiej-Swarzewskiej wznosić się będzie na 120 metrów. Posąg zostanie zaprojektowany w technologii modułowej, wykorzystującej panele z tytanu grafenowego i inne nowoczesne materiały budowlane, produkowane i opracowywane w tajnych laboratoriach. Wnętrze figury zostanie wyposażone w zaawansowane systemy stabilizacyjne reagujące na zmiany naprężeń konstrukcji. Znajdą się tam również windy serwisowe oraz techniczne korytarze inspekcyjne, umożliwiające bieżące monitorowanie stanu technicznego pomnika. Zaplanowano także umiejscowienie w monumencie przeszklonego punktu widokowego, z którego zwiedzający będą mogli podziwiać zapierającą dech w piersiach panoramę stolicy oraz morza. Całość posągu zostanie wyposażona w skomplikowany systemem iluminacyjny.

Budowa została podzielona na pięć faz:

• Faza I: Umocnienie brzegów i prace fundamentowe.
  
  
• Faza II: Montaż wież nośnych i podpór tymczasowych.
  
  
• Faza III: Prefabrykacja i montaż segmentów dolnych (nogi, biodra).
  
  
• Faza IV: Instalacja segmentów górnych (tułów, ramiona, głowa).
  
  
• Faza V: Prace wykończeniowe, systemy świetlne i bezpieczeństwa.

Dla Markusa Wettina to coś więcej niż monument. To akt pamięci i chwały – uhonorowanie jego matki, Aleksandry Izabeli Dostojewskiej-Swarzewskiej.

Gdy zobaczył projekt posągu, Arban Reza miał w sercu dwa walczące ze sobą stepowe wilki.

Z jednej strony, planowany posąg bardzo mu się podobał, ale jak na pomnik jedności narodowej Cesarstwa Nan Di oraz Nowej Ordy, to jednak brakowało tu elementów typowych dla nomadów.

Nie było łuku, kołczanu pełnego strzał, konia.

Postanowił porozmawiać o tym z projektantem @Markus Wettin

[Markus Wettin]

Markus Wettin z uwagą wysłuchał sugestii Ekscelencji Pahlaviego, lecz odrzucił wizję Aleksandry w stepowym wydaniu. Nie oddaje ona bowiem pełni zamysłu pomnika. Aleksandra Izabela Dostojewska-Swarzewska, powinna stać ponad narodami Nordaty, jest matką nie tylko dla Nowej Ordy i Nan Di, lecz dla wszystkich ludów nordackich. Jej monumentalna postać, wznosząca się nad ujściem rzeki, ma być wiecznym świadectwem jedności, strzegąc każdego, kto nazywa Nordatę domem.

[Reza I Pahlavi]

Markus Wettin z uwagą wysłuchał sugestii Ekscelencji Pahlaviego, lecz odrzucił wizję Aleksandry w stepowym wydaniu. Nie oddaje ona bowiem pełni zamysłu pomnika. Aleksandra Izabela Dostojewska-Swarzewska, powinna stać ponad narodami Nordaty, jest matką nie tylko dla Nowej Ordy i Nan Di, lecz dla wszystkich ludów nordackich. Jej monumentalna postać, wznosząca się nad ujściem rzeki, ma być wiecznym świadectwem jedności, strzegąc każdego, kto nazywa Nordatę domem.

Może Arban Reza nie był zbyt zadowolony z wywodu Ekscelencji Markusa, ale nie mógł podważyć tegoż wywodu logiki, więc nic nie odpowiedział, by architekta nie obrazić. 

Zaczął planować, jaki by tu pomnik odpowiedni dla nomadów z Nowej Ordy wznieść i czy zlecić jego projekt oraz wykonanie Ekscelencji Markusowi!? 

[Andrzej Ordyński]

Aleksandra Izabela Dostojewska-Swarzewska, powinna stać ponad narodami Nordaty, jest matką nie tylko dla Nowej Ordy i Nan Di, lecz dla wszystkich ludów nordackich

Szkoda, że niektóre ludy nordackie są wyrodnymi dziećmi i nie szanują wystarczająco swojej matki. 🙄

[Reza I Pahlavi]

Szkoda, że niektóre ludy nordackie są wyrodnymi dziećmi i nie szanują wystarczająco swojej matki. 🙄

Zawsze możemy wznieść odpowiedni pomnik typowy dla nomadów i naszej kultury w  Nowej Ordzie, Biały Chanie @Andrzej Ordyński

btw Wybraliśmy po naradzie nazwę naszego samorządu lokalnego i będzie to Barga Tal, czy jakoś tak (nie mam czasu tego teraz sprawdzić).

Możliwe, że dołączą do nas jeszcze dwaj Azjaci. Pierwszy również z Mandżurii, a drugi z Kazachstanu (to by był świetny nabytek, bo kiedyś uczył się języka polskiego i mógłby go sobie szybko odświeżyć!).

Myślimy o czymś w rodzaju Tajemniczego Pollinu i pomoc Białego Chana nam się przyda, ale będzie to darmowa gazeta online promującą prometeizm z artykułami w kilku językach (polski, angielski, chiński, mongolski, ujgurski, a w grę wchodzą również rosyjski, kazachski i japoński!). 

Istnieje opcja wywiadów ze znanymi aktywistami walczącymi o wolność.

Oczywiście, pomoc Białego Chana może być wręcz bezcenna w tym przedsięwzięciu.

 

 

[Markus Wettin]

a drugi z Kazachstanu (to by był świetny nabytek, bo kiedyś uczył się języka polskiego i mógłby go sobie szybko odświeżyć!).

Ooo, bardzo chętnie sam bym go poznał. Jeśli byłby zainteresowany, to namów go, bo takie znajomości są zawsze bardzo ciekawe. Kiedyś poprzez pewien portal internetowy mocno się bawiłem, ucząc się różnych języków przez rozmowy. Można w ten sposób nawiązać naprawdę sporo ciekawych relacji z ludźmi z całego świata, a jeśli choć trochę mówi po polsku, to myślę, że dla niego też to będzie coś fajnego. 😄

[Reza I Pahlavi]

Masz całkowitą rację. 

Pytają czy mamy na X profil, ale jestem w stanie podać tylko Radio Mikronacje.

Drugi chętny z Mandżurii pisze, że ma jakieś problemy z dostępem do zagranicznych stron internetowych przez chińską cenzurę.

P.S Mam jakieś problemy z opublikowaniem posta...

[Borys Zamycki]

P.S Mam jakieś problemy z opublikowaniem posta...

Czy ten problem polega na tym, że naciskasz przycisk "dodaj odpowiedź" i musisz odczekać kilka (lub nawet kilkanaście) minut, żeby post został opublikowany? Jeżeli tak, to mogę Cię jedynie pocieszyć, że ja też tak mam...

Oczywiście kibicuję wszelkim inicjatywom polegającym na azjatyckim - mandżursko-kazachskim - osadnictwie w Cesrstwie.  Z pewnością byłby to fenomen w skali całego Pollinu.

 

Natomiast co do samej budowy Aleksanark Romanaavkud, to mamy nowe informacje:

 

Budowniczy z Arctiq już w Aleksandrii!

To już oficjalnie potwierdzone - w zeszłą niedzielę (4 maja), w miasteczku budowlanym zakwaterowano łącznie 1 683 pracowników z Arctiq.

Po pierwszym tygodniu ich pracy, opinie o nich są przeważnie pozytywne. Nandyjscy kierownicy budowy cenią sobie pracowników z Arctiq za ich pracowitość, dokładność i skrupulatność. 

Większość pracowników zostało skierowanych do robót przy budowie mieszkalno-usługowego osiedla w północno-wschodniej części miasta. Taką decyzję podjął główny architekt miasta w porozumieniu z bardziej doświadczonymi budowlańcami z Arctiq. Powodem był fakt, iż arktyczni budowlańcy i architekci mają największe doświadczenie właśnie w budowaniu i odbudowie tego typu infrastruktury.

 

Kasyno "Czarny Koń"

Jaki jest najstarszy budynek w granicach Aleksanark Romanaavkud? Przyszły Pałac Cesarza? Jakiś budynek urzędowy? A może coś, co stanęło tu jeszcze przed rozpoczęciem budowy miasta, np. stacja kolejowa, budynki starego przejścia granicznego? Albo jakiś dom na odludziu?

Nic z tych rzeczy. Okazuje się, że w granicach dzisiejszej Aleksandrii, najdłużej funkcjonującym budynkiem jest... Kasyno "Czarny Koń". Jest ono położone kilkaset metrów od nandyjsko-ordyjskiej granicy, po stronie Nowej Ordy. To miejsce zostało oddane do użytku już w roku 2023 - w ciągu kilku tygodni od przekazania Nowej Ordzie północno-zachodniego wybrzeża Nan Di i tym samym ustanowienia granicy ordyjsko-nandyjskiej w miejscu dzisiejszej Aleksandrii.

W kilka miesięcy po postawieniu kasyna, powstał przy nim również czterogwiazdkowy Hotel "Czarny Koń". Hotel i kasyno mają jednego właściciela - jest nim zamieszkały pod Bundżadrem ordyjski przedsiębiorca.

- Zapraszamy do najstarszego budynku w Aleksanark Romanaavkud! Hotel "Czarny Koń" **** - głosi wielki billboard, który kilka dni temu został postawiony na drodze dojazdowej do Aleksanark Romanaavkud.

Dlaczego hotel, a nie kasyno? Otóż na terenie Nan Di obowiązują surowe ograniczenia w reklamowaniu kasyn i gier hazardowych.