Wybory do Rady Najwyższej Marchii Południowej
- Piotr Jankowski
- Enthusiast
- Posty: 552
- Rejestracja: 26 cze 2022, 22:48
Wybory do Rady Najwyższej Marchii Południowej
Zgodnie z dekretem prezydenta wybory do Rady Najwyższej odbędą się 29 czerwca 2025.
- Piotr Jankowski
- Enthusiast
- Posty: 552
- Rejestracja: 26 cze 2022, 22:48
Re: Wybory do Rady Najwyższej Marchii Południowej
W obliczu licznych problemów, wynikających z trudności związanych z przygotowaniem spisów wyborców, braku ustawy regulującej kwestię wyborów i działania lokalnych parlamentów, oraz sporami dotyczącymi możliwości zgłaszania kandydatów przez niezależne organizacje, sposobu obsadzania komisji wyborczych etc. wybory do Rady Najwyższej zostały przesunięte na 19 lipca 2025.
- Piotr Jankowski
- Enthusiast
- Posty: 552
- Rejestracja: 26 cze 2022, 22:48
Re: Wybory do Rady Najwyższej Marchii Południowej
Po przeliczeniu wszystkich głosów ogłoszono wyniki poszczególnych komitetów:
Poza spodziewanym wysokim zwycięstwem Ruchu Obywatelskiego, warto zauważyć słabnącą pozycję Partii Walczącej w regionie. Wpływ na gorszy niż w wyborach do dumy wynik wojskowych miało z pewnością zarejestrowanie list przez mniejsze prawicowe ugrupowania, szczególnie Platformę Narodową, której niewątpliwym sukcesem jest wprowadzenie własnego deputowanego do Rady Najwyższej. BiN zgodnie z oczekiwaniami zanotował beznadziejny wynik w regionie, jednak jako sukces tego ugrupowania, jak i koalicji ZK-EPR"O" należy zaliczyć samo zarejestrowanie list. W przypadku Zjednoczenia Kiryjskiego i Eestińskiego Porozumienia Rolniczego “Ojczyzna” zarejestrowanie wspólnej listy świadczy nie tylko o dobrych relacjach między Ingridem Ernitsem a Egertem Padarem - liderami obydwu środowisk, ale także o determinacji i dość dobrej organizacji tych cieszących się raczej marginalnym poparciem ugrupowań. Solidne wyniki Liberałów i Stronnictwa Kiryjskiego również nie stanowią szczególnej sensacji, jednak wskazują na utrzymujący się trend wzrostu mniejszych, dystansujących się od głównej osi sporu politycznego partii. Start i uzyskanie nienajgorszego wyniku przez nowo założone ugrupowanie Ankor! pokazuje determinację środowisk kolektywistycznych do czynnego udziału w życiu politycznym kraju, zdolność do omijania nakładanych na te ugrupowania ograniczeń, oraz nadal obecną w części elektoratu niechęć do tradycyjnych partii. Podobne emocje wykorzystało założone na potrzeby tych wyborów ugrupowanie Moja Partia, a wejście lidera tego ruchu do Rady Najwyższej może pozwolić mu na dalszy rozwój.
Lista deputowanych z podziałem na listy i partie:
Ruch Obywatelski (19):
Eestińska Partia Rolników (9):
Partia Walcząca (9):
Liberałowie (5):
Stronnictwo Kiryjskie (4):
Ankor! (3):
Platforma Narodowa (1):
Moja Partia (1):
Ruch Obywatelski | 37,2% |
Eestińska Partia Rolników | 18,5% |
Partia Walcząca | 17,7% |
Liberałowie | 10,3% |
Stronnictwo Kiryjskie | 6,8% |
Ankor! | 5,4% |
Platforma Narodowa | 1,6% |
Moja Partia | 1,5% |
Bezprawie i Niesprawiedliwość | 0,7% |
Zjednoczenie Kiryjskie - EPR "Ojczyzna" | 0,3% |
Poza spodziewanym wysokim zwycięstwem Ruchu Obywatelskiego, warto zauważyć słabnącą pozycję Partii Walczącej w regionie. Wpływ na gorszy niż w wyborach do dumy wynik wojskowych miało z pewnością zarejestrowanie list przez mniejsze prawicowe ugrupowania, szczególnie Platformę Narodową, której niewątpliwym sukcesem jest wprowadzenie własnego deputowanego do Rady Najwyższej. BiN zgodnie z oczekiwaniami zanotował beznadziejny wynik w regionie, jednak jako sukces tego ugrupowania, jak i koalicji ZK-EPR"O" należy zaliczyć samo zarejestrowanie list. W przypadku Zjednoczenia Kiryjskiego i Eestińskiego Porozumienia Rolniczego “Ojczyzna” zarejestrowanie wspólnej listy świadczy nie tylko o dobrych relacjach między Ingridem Ernitsem a Egertem Padarem - liderami obydwu środowisk, ale także o determinacji i dość dobrej organizacji tych cieszących się raczej marginalnym poparciem ugrupowań. Solidne wyniki Liberałów i Stronnictwa Kiryjskiego również nie stanowią szczególnej sensacji, jednak wskazują na utrzymujący się trend wzrostu mniejszych, dystansujących się od głównej osi sporu politycznego partii. Start i uzyskanie nienajgorszego wyniku przez nowo założone ugrupowanie Ankor! pokazuje determinację środowisk kolektywistycznych do czynnego udziału w życiu politycznym kraju, zdolność do omijania nakładanych na te ugrupowania ograniczeń, oraz nadal obecną w części elektoratu niechęć do tradycyjnych partii. Podobne emocje wykorzystało założone na potrzeby tych wyborów ugrupowanie Moja Partia, a wejście lidera tego ruchu do Rady Najwyższej może pozwolić mu na dalszy rozwój.
Lista deputowanych z podziałem na listy i partie:
Ruch Obywatelski (19):
- Oksana Marovna (RO)

- Priit Kütt (RO)

- Andrij Kohovenekov (rMK)

- Kusta Ratasepp (RO)

- Vasilij Pukalin (RO)

- Osip Mercev (rMK)

- Kristiina Kontaveit (RO)

- Oleksandr Lauriovich (RO)

- Lev Reskov (niezależny)
- Maimu Hanni (RO)

- Reeli Hein (RO)

- Oleksandra Vidojeva (RO)

- Atanazy Rudenkov (RO)

- Jekaterina Labecova (RO)

- Boris Joncev (RO)

- Maria Rapcova (RO)

- Oleksandr Tadan (RO)

- Tarij Lubenskij (RO)

- Vera Teremena (RO)

Eestińska Partia Rolników (9):
- Raimo Kraag (EPR)

- Juhan Vaga (RL)

- Tauri Lepmets (niezależny)
- Veiko Pütsep (RL)

- Maanus Puusepp (EPR)

- Hannes Paju (RL)

- Triin Kasemets (niezależny)
- Sten Kork (EPR"L")

- Peep Kuusk (EPR)

Partia Walcząca (9):
- Vootele Lepmets (PW)

- Juri Gorcev (PW)

- Greete Kais (niezależny)
- Jürjo Leis (niezależny)
- Jaagup Sepp (niezależny)
- Vahur Klavan (niezależny)
- Innar Toobal (PW)

- Kristi Vitsut (niezależny)
- Olli Käsper (niezależny)
- Birgit Viisimaa (PW)

Liberałowie (5):
- Indrek Lahmus (L)

- Oleg Mets (L)

- Ivan Savskij (L)

- Kaido Look (niezależny)
- Kaja Arro (L)

Stronnictwo Kiryjskie (4):
- Asko Saar (SKi)

- Raigo Vaino (SKi)

- Margus Vares (SKi)

- Helga Uuetoa (SKi)

Ankor! (3):
- Jurij Pasov (A!)

- Madli Uukkivi (ZFP)

- Igor Hugalov (A!)

Platforma Narodowa (1):
- Uudo Salumets (niezależny)
Moja Partia (1):
- Lavon Miedkov (MP)


