Periodyzacja dziejów Nordaty

[Joahim von Ribertrop]

Bo ja wiem... Insulia, Transnordata, Związek Winkulijski, stowarzyszenie Bialenii z Brodrią. To wszystko były próby jakiejś integracji, ale z usiłowaniem wykluczenia osób, których akurat nie lubimy. 

 

Jest integracja i jest Integracja. Żaden z tych projektów (może z wyjątkiem Transnordaty) nie miał na celu integracji całej Nordaty, tylko "swoich". Na jakieś szersze projekty zwykle reagowano znaczącymi protestami.

Transnordata jest tu o tyle ciekawym wyjątkiem, że zgodnie ze swoją konstytucją (Art. 13) "nieustannie dąży[ła] do zwiększenia swej powierzchni". Aczkolwiek to dążenie nie było ograniczone terytorialnie, więc interpretowałbym je bardziej niż w kontekście Integracji jako zwykły, typowy imperializm.

 

[Andrzej Ordyński]

No to mamy dwugłos. Joahim i August uważają, że Insulia/Transnordata pannordackie nie były, a Harlin i Ola Chojnacka uważają, że były...

[Burek]

Na pewno jako przejaw tendencji pannordackich było poczytywane przejście Insulii na forum winkulijskie w 2022 (np. tutaj). W tym roku też na wspólnym forum zaczęły funkcjonować Muratyka, Czesnorad, Kiriania (nikogo nie pominąłem?) - na tej bazie powstała wkrótce Unia Nordacka - bezpośredni protoplasta II Federacji. Nawet po rozpadzie wspólnego forum insulijsko-winkulijskiego (na skutek działania sił spoza kontynentu, które doprowadziły w końcu do wyssania większości sił witalnych z Insulii) w Związku Winkulijskim istniały ambicje bycia ośrodkiem zjednoczeniowym (np. plany włączenie niepodległego Repujerstanu w drugiej połowie 2023-ego), tak odmienne od desperackiego ducha 2024-ego.

 

[August de la Sparasan]

Mam wrażenie, że rozważania (jakkolwiek ciekawe) nad pannordackością Insulii trochę zdominowały dyskusję, a szkoda, bo zdawało mi się, że - o dziwo - udało się wyznaczyć parę cezur pewnych okresów w dziejach Nordaty. Może trochę wznowimy temat?

[Andrzej Ordyński]

Idąc za sugestią Pana Premiera, chciałbym zaproponować roboczą periodyzację kontynentu. Jeszcze nie jako ostateczny schemat, lecz jako punkt wyjścia do dalszej dyskusji. Każda z epok otrzymała jednowyrazową nazwę, dobraną tak, by oddać jej charakter bez wartościowania czy personalizacji. Starałem się wybrać nazwy poetyckie i komunikatywne zaraz — tak, by mogły funkcjonować zarówno w narracjach akademickich, jak i w codziennym języku mirkonautów.

Pierwsza epoka to Zaranie — czas narodzin Nordaty, obejmujący lata 2008–2013. To okres yoyonacji, eksperymentów, pierwszych map i prób lokalizacji kontynentu. Rohan, Pel Nander, niestabilność — wszystko to składa się na atmosferę pionierską. „Zaranie” oddaje ten klimat doskonale.

Druga epoka to Krystalizacja — lata 2013–2018. W tym czasie wykształciły się trwałe ośrodki władzy i wpływów: Bialenia, Brodria, ród Dostojewskich. Kontynent zyskał strukturę, choć nie pełną stabilność. Nazwa „Krystalizacja” sugeruje proces formowania się, wyłaniania z chaosu — nie jest to jeszcze pełna forma, ale już coś więcej niż mgła. To czas, gdy Nordata zaczęła nabierać konturów.

Trzecia epoka, obejmująca lata 2018–2020, to Zwiastun. To moment przejściowy: Bialenia traci przejściowo suwerenność, Brodria upada, powstaje Unia Trzech Narodów i I Federacja Nordacka. Dawne centra słabną, pojawiają się nowe idee i nowi ludzie. „Zwiastun” to nazwa, która nie przesądza czy nadchodzi coś dobrego czy złego, ale sygnalizuje zmianę. To epoka symptomów, sygnałów, prób i przetasowań.

Czwarta epoka to Rozdroże — lata 2020–2023. Kryzys idei integracyjnych, rozpad I Federacji, lokalne projekty i napięcia pomiędzy nimi. Insulia, Winkulia, Muratyka, Brodria, Bialenia i wiele innych państw — wszystko to składa się na obraz kontynentu szukającego kierunku. „Rozdroże” to nazwa sygnalizująca napięcie, ale i możliwości. To moment, w którym można pójść w różne strony i każda decyzja ma konsekwencje.

Obecna epoka, rozpoczęta w 2023 roku, to Impuls. Powstanie II Federacji Nordackiej, Bastionu, redefinicja pannordatyzmu. To czas nowego ruchu, świeżych prób jednoczenia kontynentu, choć jeszcze nie wiadomo, dokąd ten ruch prowadzi. „Impuls” to energia, początek, bodziec — ale nie gwarancja sukcesu. To epoka działania, nie rozstrzygnięcia.

Zachęcam do ustosunkowania się.

[August de la Sparasan]

Istotnie dość poetyckie nazwy. Nie uważam tego za wadę, rzecz jasna, choć nie wiem, czy się przyjmą. Abstrahując jednak od nazw, rozumiem że to rok 2008 został uznany za rok powstania Nordaty? Domyślam się, że z tamtego okresu nie ocalało wiele źródeł. 

[Andrzej Ordyński]

A takie Odrodzenie i Oświecenie to nie są poetyckie nazwy? I jakoś się przyjęły. Czy się przyjmą to zależy od nas, czyli osób piszących o historii. Jak odpowiednio często będziemy ich używać, to się przyjmą. 😉

Ten 2008 to tak o napisałem, nic nowego nie udało się ustalić. 

[August de la Sparasan]

Ten 2008 to tak o napisałem, nic nowego nie udało się ustalić. 

Trochę szkoda, ale nic dziwnego, skoro czasem nawet dostęp do archiwów z roku 2019 jest niemożliwy, a co dopiero mówić o "mitycznym" roku 2008. Chociaż dobrze byłoby obchodzić Dzień Powstania Kontynentu Nordackiego (nazwa rzecz jasna trochę absurdalna), ale jednak tutaj zdani jesteśmy jedynie na umowne daty.

[Akrypa Ali Shariati von Primisz-Lichtenstein]

@Andrzej Ordyńskikopnij mnie tak w przyszłym tygodniu bym zaczęła pisać jakieś wspomnienia na te tematy.

Jak spojrzymy na mapę Pela Nandera 31.12.2012:

https://drive.google.com/file/d/1h2N5Mo3mIzp7q6BqSC4Tb1jHMevR5znN/view

To z kilkoma mam związki (czy to powód do dumy to kontrowersyjna kwestia). Wanadolezja to na pewno coś co chciałabym opisać bo z tych yoyonacji to do niej mam ogromy sentyment. W Burbonii też się było więc trzeba jakiś materiał historyczny zdać. Na pewno Siedmiogród jako chyba najbardziej sensowny z projektów też zasługuje na opisanie, z tym, że tu znam osoby z którymi można skonsultować pamięć więc wartość wyższa. 

[August de la Sparasan]

Każde świadectwo się przyda. Trzeba spisywać, póki się pamięta. Ja tego nie robiłem zawczasu i do teraz sobie (przynajmniej w niektórych przypadkach) czynię wyrzuty. Ogólnie jestem ciekaw tej Wanadolezji, jako, że była na terenie Nordaty, gdzieś w dzisiejszym Magnifikacie.

P. S. Taka dygresja, zauważyłem, że na wymienionej mapie środkowa Nordata oznaczona jako Rohan jest pusta, z nielicznymi wyjątkami jak tajemnicze miasto Edoras, które chyba leży na terenie obecnej Monarchii Kiryjskiej (mogę się mylić). Może czas na drobne wykopaliska w tych okolicach.