Dworek Mendonigów
Klasyczny dworek szlachecki w środkowej Abachazji, na wschód od Zupaburga, wybudowany w XVII wieku przez skirianizowanego Abachaza Paula Mendoniga dla niego i jego rodziny. Mendonigowie przekazywali sobie tę posiadłość z pokolenia na pokolenie, służąc rodzinie, a potem stanowiąc nawet tło wydanej w 1824 przez Elslava Gyróoa powieści obyczajowej "Buszując w kredensie". Ród nie dożył tego jednak momentu, a przynajmniej nie w majętności, gdyż jako wierny jenerałowi Käłłasowi, a potem dwojgu władców z dynastii Hohenburgów którzy zakończyli okres niepodległego Królestwa Kirianii został w następujących po tych wydarzeniach czasach Cesarstwa Abachazji wywłaszczony, a nieruchomość przekazano wiernym ideowo abachazkim Batawkenigom. Jeśli chodzi o Mendonigów, zostali porozdzielani po całym kraju, choć przyjmuje się, że to właśnie od jednego z nich wywodzi się (po kądzieli) Borys Yahua, przyszły przywódca Zrywu 1912.
Batawkenigowie byli w posiadaniu dworku aż "do końca", to znaczy: do czasu rozliczeń abachazkiego establishmentu przez nowe władze Kirianii w latach 10. i 20. XX wieku. Wtedy to wściekły lud wtargnął i wyrżnął większą część rodziny, a następnie ucztował w posiadłości przez parę dni, póki z małej wsi Kyrieeleste w pobliżu nie przybył w końcu oddział policyjny i nie przywrócił porządku. Dworek przeszedł na państwo; to w nim w 1935 schronił się premier "na wylocie", Nikkołajy Svalny, gdy afera wolnopostarska trwała w kraju w najlepsze. O dziwo - w przeciwieństwie do większości pobliskich zabudowań - Dworek Mendonigów miał nie ucierpieć zbytnio w czasie nadchodzących, niespokojnych lat, trwając pewnie w czasie Wielkiej Wojny Wirtualnej, Wojny Domowej Dytova, a potem osiemnastoletniego okresu rządów reżimu Jenerała Siarkova, podupadając raczej z powodu niedbałości, niż w wyniku jakichkolwiek starć.
Z czasem III Republika udostępniła go w latach 80. do urządzania eventów kulturowych i lokalnego balu noworocznego, przejściowo posiadali go również Brodziccy. Na początku XXI wieku, gdy pogrążone w anarchii państwo broniło resztek swoich zdobyczy, dworek został przejęty przez lokalnego watażkę, pokonanego wraz z wieloma innymi w 2021, wraz z odrodzeniem Kirianii przez nachistycznych jenerałów.
Dworek posiada piętro, dwanaście sypialni, dwie jadalnie, dwa pokoje dzienne, cztery łazienki, graciarnię, bawialnię, piwniczkę (możliwe że również katakumby), biuro i liczne pomieszczenia dla służby. Znajduje się tu również wiele legendarnych wręcz dzieł sztuki i przedmiotów, jak np. oryginał "Buszującego w kredensie", krajowej sławy obraz "Ewa w dniu ślubu" w jednej z sypialni, czy biurko, za którym siedział Svalny.
Dworek jest obecnie wystawiony na sprzedaż.
