WYROK
w imieniu II Federacji Nordackiej
Najwyższy Sąd Federalny w sprawie zbadania zgodności działań Obywatela Kaspara Venira Waksmana-Dëtera z przysięgą obywatelską, o sygnaturze ZP 2/26, zawnioskowanej przez Prezydenta II Federacji Nordackiej Augusta de la Sparasana de Harlin orzeka, co następuje:
- Obywatel Kaspar Venir Waksman-Dëter sprzeniewierzył się słowom złożonej przez siebie przysięgi obywatelskiej.
- Odbiera się obywatelstwo nordackie, a co za tym idzie, wszystkie obywatelstwa regionalne, Kasparowi Venirowi Waksmanowi-Dëterowi.
UZASADNIENIE
Artykuł 32. Konstytucji II Federacji Nordackiej stanowi, że Każdy obywatel ma obowiązek przestrzegać złożonej przysięgi obywatelskiej. Prezydent zawnioskował na podstawie art. 6. ust. 2. Kodeksu Cywilnego o kontrolę zgodności działań podejmowanych przez Obywatela Waksmana ze złożoną przez niego przysięgą, aby ustalić, czy doszło do krzywoprzysięstwa.
Prezydent może złożyć wniosek do Najwyższego Sądu Federalnego o zbadanie zgodności działań danego obywatela ze złożoną przez niego przysięgą obywatelską. Najwyższy Sąd Federalny stwierdziwszy złamanie przysięgi ma prawo orzec o odebraniu obywatelstwa osobie, która ją złamała.
Podstawą do orzeczenia niezgodności działań Obywatela ze złożoną przez niego przysięgą obywatelską jest wykazanie, że oskarżony:
- nie strzegł integralności II Federacji Nordackiej, czyli podejmował działania zagrażające tejże integralności lub z premedytacją zaniehał podjęcia czynności chroniących integralność pomimo posiadania sposobności do ich podjęcia. Przy czym integralność rozumiemy tutaj jako nienaruszalność całości terytorium państwa, niepodzielność i kompletność federacji oraz wewnętrzną stabilność państwa.
- był niewierny ideom przyświęcającym II Federacji Nordackiej. Do najważniejszych z tych idei należą: Pannordatyzm, równość, sprawiedliwość, wolność (w tym w szczególności wolność słowa, sumienia, poglądów i wyznania), sprawiedliwość społeczna, szacunek dla dziedzictwa historyczno-kulturalnego, braterstwo i wspólnota etnosów nordackich.
- działał na szkodę nordackiego społeczeństwa poprzez umyślne wyrządzanie mu krzywdy lub celowe zaniehanie podjęcia działań chroniących nasze społeczeństwo przed krzywdą, mimo że oskarżony posiadał taką sposobność, by przeciwdziałać tej krzywdzie.
Sąd przeanalizował na zamkniętym posiedzeniu złożony materiał dowodowy, wyjaśnienia oskarżonego oraz okoliczności całej sprawy. Ustaliliśmy, że Obywatel Kaspar Venir Waksman-Dëter złożył przysięgę obywatelską w brzmieniu Przyrzekam jako obywatel II Federacji Nordackiej strzec jej integralności terytorialnej, przestrzegać jej prawa, wierność przyświęcającej jej ideom i dbać o dobro nordackiego społeczeństwa w dniu 24 października 2024 roku o godzinie 20:01 za pośrednictwem e-urzędu (e-Federacji).
Sąd poddał krytycznej ocenie zrzut ekranu z grupy rządowej, gdzie zdaniem wnioskodawcy oskarżony proponuje rozwiązanie II Federacji Nordackiej. Ciężko jednoznacznie określić, czy przedstawiona propozycja może być traktowana na poważnie z uwagi na zestawienie jej z ciągiem znaków "XDDDDDD" oraz tonem wypowiedzi oskarżonego. Ponadto, sam wnioskodawca namawiał i prowokował oskarżonego do potraktowania swojego prawdopodobnego żartu na serio. Z tego powodu przedstawiony dowód sam w sobie nie ma żadnej wartości dla orzeczenia.
Odnośnie projektu ustawy konstytucyjnej umożliwiającej pozasądowe wydalanie osób z państwa... Uregulowanie prawnie procedury skazywania osób na banicję jest czymś pożądanym w demokratycznym państwie, bowiem demokratyzuje zasady dot. usuwania trollów i spamerów z przestrzeni II Federacji Nordackiej. Obecnie skazywanie osób na banicję za złamanie zasad forum jest domniemaną kompetencją administracji forum, która jednak nie została nigdzie określona. Spierać się możemy, czy nadanie Kongresowi takiej kompetencji jest efektywnym rozwiązaniem uregulowania kwestii reguł skazywania osób na banicję, jednak sam proceder banowania osób nie jest czymś nowym w państwie, ale jest czymś potrzebnym dla prawidłowego funkcjonowania społeczeństwa. Należy przy tym jednak mieć na uwadze fakt, że przedstawiona nowelizacja Konstytucji mogłaby prowadzić do rażących nadużyć - Kongres II Federacji Nordackiej poprzez aklamację mógłby zacząć usuwać z kraju swoich oponentów politycznych zamiast ograniczyć ten rodzaj kary do osób zagrażających istnieniu państwa. W projekcie rzeczywiście brakuje bezpieczników i czyni z Kongresu sąd, co stanowi pogwałcenie zasady trójpodziału władzy. O ile moc administracji do skazywania osób na banicję ogranicza się do przypadku delikwentów łamiących realne prawo, postujących pornografię, niszczących infrastrukturę informatyczną, to projekt nowelizacji spod długopisu oskarżonego nie określa absolutnie żadnych ograniczeń co do stosowania kary banicji - w przedstawionym brzmieniu projektu Kongres mógłby całkowicie legalnie pozbyć się z kraju każdej osoby. Bez wątpienia wejście w życie tejże nowelizacji Konstytucji stanowiłoby zagrożenie dla dobra nordackiego społeczeństwa oraz prowadziłoby do erozji idei wolności i swobodnego działania osób w granicach prawa. Pomimo jednak jednoznacznie szkodliwego i niezgodnego z zasadami państwa prawa, przez co być może wręcz wewnętrznie sprzecznego wydźwięku tych przepisów, pozostaje pytanie, na ile samo złożenie projektu jest realnym działaniem mającym na celu wprowadzenie zmian, a w jakim stopniu jedynie korzystaniem z wolności słowa i elementem debaty politycznej. Oskarżony dokonał jednak samorefleksji. Po zapoznaniu się z krytyką co do jego projektu, zdecydował się na jego wycofanie. Potwierdza to, że w tym aspekcie oskarżony zachował wierność przysiędze obywatelskiej.
Wnioskodawca podnosi, że wniesienie przez oskarżonego projektu uchwały uruchamiającej art. 83 Konstytucji wobec Monarchii Kiryjskiej, doprowadziły do referendum niepodległościowego w tejże wspólnocie, co zaszkodziło integralności państwa. Przejęcie przez rząd dyplomacji Monarchii Kiryjskiej było całkowicie bezzasadne. Nie istniały bowiem obiektywne ani potwierdzone przesłanki, że polityka zagraniczna Monarchii Kiryjskiej rażąco odbiegała od polityki zagranicznej II Federacji Nordackiej lub aby godziła w interes II Federacji Nordackiej. Rząd II Federacji Nordackiej, którego członkiem był oskarżony, zastosował odpowiedzialność zbiorową na całej wspólnocie autonomicznej za decyzje podjęte jako osoby prywatne przez Burka von Trinitz i Bolesława Kirianóo w Związku Winkulijskim. Odebranie przez władze federalne na wniosek Kongresmena Waksmana Monarchii Kiryjskiej praw do prowadzenia odrębnej dyplomacji jeszcze przed incydentem, w którym Burek von Trinitz i Król Winkulii Mikołaj III (w II Federacji Nordackiej - Bolesław Kirinaóo von Hohenburg) werbowali masowo spadochroniarzy na wybory nowego Ministra Stanu Związku Winkulijskiego, nie zapobiegłoby temuż kryzysowi. Burek von Trinitz oraz Bolesław Kirianóo von Hohenburg nie korzystali bowiem z żadnych prerogatyw dyplomacji kiryjskiej do przeprowadzenia tej akcji - działali jako obywatele winkulijscy korzystając wyłącznie z prerogatyw Króla Związku Winkulijskiego oraz Ministra Stanu Związku Winkulijskiego. Art. 83. nie służy do penalizacji wspólnoty autonomicznej za decyzje podejmowane przez jej Imperatora w innym niepodległym państwie jako obywatel tegoż państwa. Co więcej, sam szef rządu Damiano Robingren, którego rządu członkiem był oskarżony, przyznał, że "Pogwałciliśmy podmiotowość Monarchii Kiryjskiej. Nasze ostatnie decyzje oraz uchwalenie chyba najbardziej kontrowersyjnej uchwały, były błędem. Zagroziliśmy bezpieczeństwu i godności Obywateli Monarchii, a tym samym całej Federacji. Za to szczerze i bez ogródek przepraszamy. Nie było to działanie w złej wierze, ale było działaniem pochopnym i zdecydowanie niegodnym naszej wspólnej historii". Bezsprzecznie to działanie oskarżonego było niezgodne z przyrzeczeniem strzeżenia integralności terytorialnej II Federacji Nordackiej. Należy jednak wziąć pod uwagę okoliczności łagodzące - oskarżony pod wpływem Porozumienia marcowego poparł pomysł uchylenia uchwały i wziął udział w przegłosowaniu przez Kongres wycofania tego tyranicznego środka zastosowanego wobec Monarchii Kiryjskiej.
W kontekście utworzenia przez oskarżonego oddzielnego forum dla IV Republiki Muratyki… O ile prawo jednoznacznie nie zakazuje prowincji posiadania własnego forum, to jest powszechnie przyjętym i fundamentalnym zwyczajem na Pollinie, że integralny region danego państwa współdzieli z tymże państwem jedno forum. Nie sposób znaleźć w historii Mikroświata innych przypadków podmiotów pozbawionych niepodległości, a prowadzących główną aktywność na forum odmiennym od forum państwa, któremu podlega. Przeniesienie aktywności IV Republiki Muratyki na oddzielne, niezależne forum to akt informatycznego separatyzmu i miękkiej secesji. Jednak problem stanowi tutaj pewnego rodzaju rozdźwięk pomiędzy narracyjno-faktograficznym porządkiem, wedle którego secesją byłaby jedynie akcja polegająca na oddzieleniu terytorium prowincji od reszty państwa, a porządkiem realowo-praktycznym, w ramach którego posiadanie własnej przestrzeni informatycznej jest kluczowym wyznacznikiem niepodległości. Jednakowoż oskarżony, zamiast strzec integralności, celowo dąży do tejże integralności terytorialnej osłabienia, stawiając II Federację Nordacką przed faktami dokonanymi - secesją IV Republiki Muratyki. Samo referendum niepodległościowe, o ile całkowicie legalne i zgodne z Konstytucją, umożliwiałoby przenosiny IV Republiki Muratyki na własne forum. Referendum niepodległościowe w IV Republice Muratyki staje się jednak całkowicie bezcelowe, kiedy IV Republika Muratyki de facto już przed rozpoczęciem się tegoż referendum przeniosła swoją aktywność w miejsce znajdujące się poza jurysdykcją II Federacji Nordackiej.
Najważniejszym dowodem w tej sprawie jest maszynopis z nieoficjalnego serwera Discord II Federacji Nordackiej, na którym Obywatel Kaspar Venir Waksman-Dëter wprost napisał: "jebać pannordatyzm". Argumentował przy tym, że obecnie idea ta jest jedynie "inną nazwą na nordacką dyktaturę jednej kliki". Otwarte i wulgarne odrzucenie przez oskarżonego idei państwowej Pannordatyzmu jest najcięższym z przewinień udowodnionych przez wnioskodawcę. Niezależnie od motywacji politycznych, publiczne odrzucenie i znieważenie prymarnej idei, która stała u samych podstaw utworzenia II Federacji Nordackiej jest całkowicie niekompatybilne z przysięgą obywatelską. Pannordatyzm jest ELEMENTARNĄ i jedną z najważniejszych, jeśli nie najważniejszą, idei II Federacji Nordackiej. Nie podlegla żadnej wątpliwości, że nie da się być wiernym ideom państwa, jednocześnie publicznie je przeklinając i deklarując chęć ich pogrzebania. Idąc dalej: nasze państwo istnieje z powodu zaistnienia Pannordatyzmu, co oznacza, że bez Pannordatyzmu II Federacja Nordacka nigdy by nie powstała. Nie da się więc mówić o II Federacji Nordackiej bez mówienia o Pannordatyzmie. Wrogość wobec Pannordatyzmu jest w takim razie jednoznaczna z wrogością wobec II Federacji Nordackiej. Wynika z tego to, że te same słowa oskarżonego godzą w dobro nordackiego społeczeństwa. Patrząc na sprawę w sposób dosłowny, stoi to w sprzeczności z konstytucyjnymi ideałami. Sam oskarżony nie przedstawia też żadnego wyjaśnienia dla tych słów. W zasadzie, jeśli ktoś uważa ideę Pannordatyzmu za przeżytek, to logiczne jest, że nie powinien dalej pragnąć określać się jako Obywatel II Federacji Nordackiej.
Biorąc pod rozwagę wszystkie te punkty łącznie, Najwyższy Sąd Federalny nie mógł podjąć innej decyzji, niż stwierdzić krzywoprzysięstwo Obywatela Kaspara Venira Dëtera-Waksmana. Skład orzekający był w tej sytuacji zobowiązany orzec odebranie obywatelstwa nordackiego oskarżonemu.
Niniejszy wyrok jest prawomocny i ostateczny. Nie przysługuje od niego odwołanie.
/-/ Przewodniczący Składu Orzekającego
Sędzia Federalny
