Lotnisko w Los Alexos

[August de la Sparasan]

Blisko centrum miasta Los Alexos, na styku dzielnic Harlinowo i Central Palace, ulokowane jest lotnisko - bodaj największe w Westlandzie. Od ponad sześciu lat, niezależnie od zawirowań, nieprzerwanie służy ono tym, którzy chcą tutaj dotrzeć, znaczy dolecieć. Jest ono jak cichy, wierny sługa, będąc tu bramą dla tysięcy przybyszy, choć jednocześnie nigdy nie poświęcono mu dostatecznej uwagi poza jego regularnym utrzymywaniem w czystości i funkcjonowaniu. Tak oto lotnisko w Los Alexos nie ma patrona i zwane jest po prostu "Lotniskiem", za to z dużej litery, przez fakt na szacunek i zasługi, jakie poczynił państwu (a właściwie kolejnym państwom: Westlandowi, Zjednoczonemu Państwu Voxlandu i Westlandu, Cesarstwu Insulii, Monarchii Kiryjskiej i II Federacji Nordackiej. Dziś z kolei szykowane było na wielu nadzwyczajnych gości - w końcu już jutro 6. rocznica Rewolucji 4 maja.

[Krzysztof Windsor-Windsachen]

 

Nad Los Alexos panowało spokojne popołudnie. Spokojny, mimo przygotowań do obchodów rocznicy Rewolucji 4 maja. Nad miastem nisko przemknął voxlandzki samolot, z JKM Krzysztofem na pokładzie, który to został zaproszony do uczestnictwa w tegorocznych obchodach i zaproszenie przyjął. Zdecydował się przylecieć już dzień wcześniej. Koła samolotu dotknęły pasa, a maszyna po wyhamowaniu skierowała się drogami kołowania do wyznaczonego na płycie lotniska miejsca. Chwilę trwało, aż maszyna zostanie wyłączona, podjadą pojazdy. Kiedy cały proces dobiegł końca drzwi samolotu otworzyły się i wraz z małą świtą z maszyny wysiadł JKM.

 

[August de la Sparasan]

Na powitanie Jego Królewskiej Mości Królowi Voxlandu wyszedł Prezydent II Federacji Nordackiej August de la Sparasan wraz z niewielką delegacją. Serdecznie powitał nowo przybyłych słowami: 

- Witamy w Westlandzie, witamy w II Federacji! -

Z tyłu stali dwaj przedstawiciele korpusu dyplomatycznego, trzymając razem transparent z wielkim napisem "Witamy w Los Alexos!", trzeci z kolei był dużo bliżej, trzymając w rękach dużą srebną tacę zastawioną trzema butelkami betonówki, trzema szklankami, a na niewielkiej pozostałej przestrzeni równo ułożone były słynne pryncypałki - niby idea ich kiriańska, ale wytworzone w pełni na westlandzkiej ziemi.

- Zapraszam serdecznie, może poczęstunek po długiej podróży? Westlandzkie pryncypałki dorównują tym kiriańskim! Przygotowaliśmy już również miejsce w hotelu, wszystko naturalnie na koszt gospodarzy, czyli nasz. Jesteśmy zaszczyceni tą wizytą -

Dodał August.

[Krzysztof Windsor-Windsachen]

- Serdecznie dziękuję za tak miłe powitanie - powiedział wyciągając dłoń w stronę prezydenta.

Krzysztof przywitał się, a jego uwadze nie uszedł oczywiście przygotowany powitalny poczęstunek. Po wymianie serdeczności panowie podeszli do skonsumowania go.

- Oczywiście, bardzo chętnie. A to prawda, bardzo dobre! Ja również bardzo się cieszę, że dostałem zaproszenie i mogłem tu przyjechać.

- A jak się sprawy narodowe mają, czy już trochę spokojniej? Ostatnio wiele się działo - powiedział  z czystą troską Windsor

[August de la Sparasan]

- Owszem, sytuacja znacząco się ustabilizowała. Zawarliśmy pokój, miejmy nadzieję, że trwały. Na chwilę obecną południe kraju jest już bezpiecznym miejscem. Oczywiście jest to niezmiernie smutne, że takie konflikty nadal się zdarzają, dążymy jednak do politycznej i społecznej stabilności, takiej jaka panuje choćby w Voxlandzie. - odpowiedział de la Sparasan. - Właśnie, wypada zapytać, jak Wam się powodzi na Voximie, Wasza Królewska Mość? - spytał drogiego gościa.

[Krzysztof Windsor-Windsachen]

- To bardzo dobrze, że sprawy idą w dobrym kierunku. Prawda, zawsze smutno słyszeć o konfliktach, ale niestety czasem sytuacja jest już tak zaawansowana, że i taki musi się pojawić. 

- A co do Voximy, bardzo dobrze. Bardzo spokojnie, nie mamy na co narzekać - zaśmiał się lekko Krzysztof.

[August de la Sparasan]

- To prawda, czasem sytuacja jest tak złożona i napięta, że wojna zdaje się nieunikniona. Westland - tu August jakby odruchowo przesunął ręką mniej więcej wzdłuż horyzontu - to jest region wielu kultur, wielu sprzecznych interesów. To w zasadzie Nordata w miniaturze - tu zakończył swoją nieco przypadkową refleksję - Cieszę się, że Voxlandowi dobrze się powodzi. Kiedyś byłem bardzo związany z Waszym krajem. Te czasy chyba już minęły - w tym miejscu Prezydent westchnął z pewnym sentymentem - ale dziedzictwo pozostało. Sukcesy Voxlandu to poniekąd sukcesy całej Nordaty. - wskazał za siebie na lśniąco białą limuzynę ze stojącym przed nią szoferem. Dotąd samochód ten nie był używany, stał i czekał na właściwą okazję; dziś takowa nastała  - Zapraszam serdecznie. Mamy hotel, najlepszy w mieście, ulokowany tu, niedaleko, w Central Palace. Mamy w tamtej dzielnicy zresztą i wiele atrakcji, można spokojnie zwiedzać. Coby się nie działo, Los Alexos to miasto bezpieczne - stwierdził z przekonaniem August.

[August de la Sparasan]

Dzień obchodów. Blisko płyty lotniska na przybywających gości z państw obcych czekają już limuzyny i nordacki komitet powitalny z korpusu dyplomatycznego. Witamy serdecznie w Los Alexos!

[karol flibustier keane]

Nawigator Czarnej Perły nieco zboczył z kursu i zakotwiczył obok domu prezydenta Federacji 😉 No cóż, flibustierzy zaglądali wyraźnie do ponczu