4 lata Nowej Ordy, 2 lata niepodległości

[Andrzej Ordyński]

1 lipca 2025 r. Nowa Orda obchodzić będzie czwartą rocznicę swojego istnienia, zaś 4 czerwca obchodziliśmy drugą rocznicę niepodległości. Choć historia Ordy jest krótka, nie brakuje w niej zwrotów, które uczyniły z niej jedno z najbardziej wyrazistych państw Nordaty.

Nowa Orda została powołana do życia ukazem cara Piotra I z dnia 1 lipca 2021 r., zatwierdzonym przez uchwałę Dumy z 7 lipca 2021 r.. Chanat powstał jako lenno Carstwa Brodryjskiego. Była to odpowiedź na ideę odbudowy Brodrii w oparciu o lokalne wspólnoty, etnarchaty, które miały być nośnikami tożsamości i samorządności. Wśród nich oryginalnością kulturową wyróżniała się właśnie Orda, powierzona Andrzejowi Płatonowiczowi Ordyńskiemu, który przyjął tytuł chana.

Początkowy rozwój był powolny. Brodria pogrążała się w kolejnych kryzysach, przez co i młody etnarchat zmagał się z brakiem stabilności. Mimo to, to właśnie w tym czasie powstały zaprojektowane przez Ronona Dexa symbole Ordy, które po dziś dzień zdobią flagi i herby niepodległego państwa.

Rok później Brodria pogrążyła się w wojnie domowej. Orda, zamiast opowiedzieć się po którejś ze stron, postanowiła stać się trzecią siłą – ani białą, ani czerwoną. Celem nie było oderwanie się, lecz reformowanie imperium w duchu „Brodrii tysiąca etnosów” . Była to wizja państwa pluralistycznego. Gwardia etnarchatu – formacja wojskowa podlegająca Chanowi – rozpoczęła stopniowe przejmowanie kontroli nad stepem, broniąc autonomii i bezpieczeństwa ludów ordyjskich. Do stycznia 2023 r. Gwardia Nowej Ordy kontrolowała cały ordyjski step.  Nie znajdując partnera do dialogu ani wśród komunistów, ani wśród monarchistów, władze Ordy zaczęły budować od podstaw własne struktury państwowe – administrację, przemysł, szkolnictwo.

4 czerwca 2023 r. Chan Andżej, pozbawiony złudzeń, ogłosił niepodległość Nowej Ordy, a trzy dni później wydał Deklarację Praw Narodów Brodrii – dokument, który wezwał wszystkie ludy dawnego imperium do walki o samostanowienie, braterstwo i pokój.  Dążenia niepodległościowe chanatu nie zostały zatrzymane. Carska Brodria była zbyt słaba, a rebelianci – zbyt pragmatyczni. Niepodległość została milcząco zaakceptowana, a Orda stanęła na własnych nogach.

Niedługo po ogłoszeniu niepodległości Nowa Orda rozpoczęła operację wojskową przeciw Ordzie Wewnętrznej, zamieszkanej przez spokrewnione ludy i okupowanej przez Nan Di. Kampania zakończyła się zwycięstwem. Dzięki sprawnej dyplomacji i uznaniu przez cesarza Piotra z Nan Di, Nowa Orda powiększyła swoje terytorium i uzyskała dostęp do morza. Był symboliczny sukces młodego państwa, mający także istotne znaczenie strategiczne.

Nowa Orda utrzymuje niepodległość nieprzerwanie od dwóch lat, ale nie zamyka się na współpracę z sąsiadami. Kraj odnalazł swoje miejsce we współczesnym świecie jako część większego porządku. 25 października 2024 r. podpisano Traktat Lenny z Imperium Nandyjskim, który potwierdzał dożywotnie panowanie Białego Chana, gwarantował suwerenność wewnętrzną Ordy, integrował Gwardię z Wielką Armią Cesarską oaz zapewniał ochronę terytorialną Ordy przez Imperium. Orda nie została zaanektowana – zachowała swoje instytucje, symbole i tożsamość, wchodząc w związek państw oparty na wzajemnym poszanowaniu.

W lutym 2025 r. Nowa Orda zyskała nowego partnera – II Federację Nordacką, z którą Imperium Nandyjskie zawarło umowę o stowarzyszeniu. Tym samym chanat stał się wysoce autonomiczną częścią jednego z największych i najaktywniejszych organizmów politycznych w mikroświecie. Choć integracja przebiega powoli i nie bez wzajemnej ostrożności, pannordackie państwo jest projektem niezwykle obiecującym i Ordyjczycy chcą być częścią tego projektu. 

Podsumowując, Nowa Orda przebyła długą drogę: od lenna w upadającym imperium, przez trzecią stronę brodryjskiej wojny domowej, po niezależne państwo budujące swój własny model funkcjonowania. Choć stepowe państwo nie należy do mocarstw, udało mu się ugruntować swoją niepodległość, nawiązać dobre relacje z państwami regionu i kontynentu oraz zbudować własną unikalną tożsamość.