Narracja i rewitalizacja regionów - dyskusja w ramach Nordackiego Stołu

[August de la Sparasan]

Szanowni Zgromadzeni!

 

Na początek należy ponad wszelką wątpliwość przyznać, że mamy w Federacji problem. Postaram się przedstawić w sposób zorganizowany, gdyż uważam, że przez zrozumienie kłopotu dojść możemy do rozwiązania.

 

Ale najpierw trochę “prywaty”. Osobiście od poznania mikronacji wiązałem je z narracją. Narracja nie jest może elementem niezbędnym, fundamentem budynku, ale dla mnie to właśnie ona jest farbą na nim, ozdobnymi detalami. Bez tego gmach zwany państwa wirtualne nadal by istniał, niewątpliwie, byłby jednak niezwykle ubogi, czysto użytkowy, zimny, formalny. Tu niestety obecnie zmierzamy. Od nieokreślonego czasu narracja prowadzona jest rzadko i głównie przez jedną osobę, która rozpoczyna ją, a potem kończy lub, w gorszym przebiegu wypadków, przerywa w którymś momencie, pozostawiając ją w zawieszeniu.

 

Nie jest to zjawisko nowe i nie jest tu moim celem dociekać, kiedy się u nas rozpoczęło. Chciałbym natomiast przedstawić, jak to wygląda na terenie Federacji.

 

Punkt zainteresowania, Achkov, choć pozostawał jako stolica pozostawał przez długi czas świecącym punktem uwagi obywateli, będąc intensywnie rozwijanym, podupadł wreszcie, nigdy nie zostając porządnie opisanym. Ba, właściwie nie znamy nawet wyglądu panoramy tego miasta.

 

Opanowana przez Zjednoczone Siły Klindia obumarła razem z wojskiem. Wydaje mi się, że od v-zgonu Leonida Repulijskiego nikt już nie miał na nią planu, a jeśli miał, to z tych czy innych przyczyn nie został on niestety wcielony.

 

Muratyka jest tu pewnym znakiem poprawy - niewątpliwie egzystuje, choć oparta wyłącznie na jednej osobie - swoim założycielu, choć i tu nawet próba politycznego poruszenia w wyborach prezydenckich zakończyła się raczej niezadowalająco - ot, jeden kandydat, kampania… Cóż, w zasadzie po co jeden kandydat ma robić kampanię, nie ukrywajmy. Mimo, że II Federacja zaczęła się od Muratyki, Muratyka nie jest już nazbyt zauważalnym regionem Nordaty.

 

Nad marazem lekko, leciutko, wznosi się Monarchia Kiryjska, co jakiś czas prowadząc narrację to militarną, to korzystając z bogatego lore kiryzmu. Bywało lepiej.

 

Rodzi to wszystko wiele pytań: co dalej? Co robić? Jak postąpić? Czy warto organizować Puchar Nordaty, gdy zamiast kreatywnej rywalizacji regionów może on polegać na cyklicznej wygranej jednego, w którym jedna osoba napisze jeden post?

 

Dlatego w tej sytuacji władza, której kolejni przedstawiciele ponoszą niewątpliwie pewną odpowiedzialność za nastałą sytuację, zejść musi do obywateli i innych doradców, po reakcje, pomysły, wreszcie - niekonieczie łatwe do wypracowania rozwiązania. I życzę Wam i sobie, aby to właśnie przyniósł Nordacki Stół - w tym ta jego część, dyskusja o narracji i rewitalizacji regionów.

 

[karol flibustier keane]

Władza może być najlepsza i jest najlepsza w danym momencie vhistorii, to fakt realny, ale i narracyjny. Zauważmy, że Nordata faktycznie ma styl lekkiego niedopowiedzenia i to nie tylko w narracji. Są to pewne cechy założyciela, ale też uczestników, którzy jednak dość dobrze do tego sposobu bytowania dorośli, czy zostali przekonani. Dobrym przykładem nietrafionej narracji jest Klindia, gdzie (nie znam tej v-historii) zasada oparła się na jednej osobie, a co za tym idzie, nikt nie kontynuował jej, gdy tej osoby zabrakło. Prawdziwy narrator dba o to, aby jego idee zaszczepione były w gronie, to jest to, o czym na wstępie zaznaczono w temacie komunikacji publicznej. Narracja jest jej szczególną odmianą, bo fabularyzowaną! Dlatego głęboko jestem przekonany, że problemu nie da się zwalić na władzę, bo władza ma sprawnie administrować federacją i to robi, każda z nich. Odpowiedzialności za narrację jednak mieć nie może, chociaż może ją stymulować.

[Andrzej Ordyński]

Przykłady Achkova i Klindii są bardzo dobre. Ja mogę dodać krainę mi bliższą, która obecnie nie znajduje się w FN, ani nawet NUI, ale jest wszystkim znana, przynajmniej z nazwy - Nowa Orda. Miałem na ten kraj kilka pomysłów, opisałem jego historię, kilka zagadnień kulturowych. Ba, wydałem nawet sześć numerów czasopisma "Orda", które miało promować kraj i zachęcić do wspólnej zabawy. Nie zamykałem się na integrację, w końcu Nowa Orda wchodziła w skład Bastionu, Imperium Nandyjskiego, Nordackiej Unii Informatycznej. A jednak w pewnym momencie straciłem serce do tego projektu. Nie miałem frajdy z pisania samemu ze sobą, a zachęcenie innych do zabawy się nie powiodło. I nie mam o to pretensji, w końcu każdy robi w mikro to, na co ma w danym momencie ochotę. Istnieją z pewnością osoby, którym by to nie przeszkadzało i snułyby dalej swoją narrację, choćby dla samych siebie, ale myślę, że większość ma podobnie jak ja - nie chce na dłuższę metę pisać samemu ze sobą.

A ten problem pisania samemu ze sobą dotyczy przecież nie tylko krajów fabularnych i regionów, ale też związków wyznaniowych i instytucji innego typu. Ktoś ma jakiś pomysł, czasem nawet przekuwa ten pomysł w zalążek narracji, ale potem zauważa, że nikogo to nie obchodzi. I daje sobie spokój z narracją, bo polityka, a nawet zwykłe pisania głupotek na forum, przynosi większy feedback. 

Z czego wynika ignorowanie starań innych osób? Na pewno z ograniczeń czasowych, ale na to wpływu nie mamy, bo musielibyśmy zmienić real. Ale pewnie i z lenistwa intelektualnego. Współczesny internet to głównie króciutkie wpisy, skrótowe notki prasowe, kilkunastosekundowe tiktoki. Na wygląd internetu też wpływu nie mamy, ale na nasze podejście do pochłanianych treści już tak. Z pewnością w zasięgu naszych możliwości jest uważne przeczytanie kilku akapitów napisanych przez kolegę z działu obok i udzielenie mu odpowiedzi zwrotnej. Ale czy nam się chce? Oto jest pytanie. 

Natomiast, zagajając trochę wątek poboczny, rozwiązaniem nie jest moim zdaniem AI. AI może pisać rozbudowane posty narracyjne, odpowiedzi na narrację współobywateli i w ogóle wszystko, co sobie wymyślimy. Ale z takich rozmów robotów niewiele korzyści będzie, poza tym, że wykres w ISM będzie rosnąć. 

[August de la Sparasan]

Natomiast, zagajając trochę wątek poboczny, rozwiązaniem nie jest moim zdaniem AI. AI może pisać rozbudowane posty narracyjne, odpowiedzi na narrację współobywateli i w ogóle wszystko, co sobie wymyślimy. Ale z takich rozmów robotów niewiele korzyści będzie, poza tym, że wykres w ISM będzie rosnąć. 

Ogólnie za dużo na moje jest obecnie w mikroświecie patrzenia, coby się cyferki w ISM zgadzały. Na tej zasadzie spam jest dobry, boty wypada wpuszczać, bo, póki nie zamkną forum, nabiją pościki. Ostatnio bardzo mnie ucieszyła powstała debata na temat kościoła skarlandzkiego, JE Prezydent napisał o tym i nie tylko o tym obszerny artykuł, który spotkał się z równie obszernym,  treściwym komentarzem. I tego moim zdaniem potrzebujemy.

[karol flibustier keane]

Stosunek go ISM nalezy jasno określić, bo ismnacje mają, co mają, Nordata chyba nie musi, ale to trzeba wyartykułować.

W innym wątku padło już pierwsze oskarżenie o fobie, gdy zapytano o opóźniacz, to też wymaga jasnego określania, czy temat warto w ogóle poruszać i po co dział 2.5 zatem 😉 Jeśli czekanie na wysłanie postu 15 minut to fobia, to niech oskarżyciel powie, czyja, bo wedle mnie jego 😄 

[Andrzej Ordyński]

ISM skierował mikroświat na dziwne tory, to prawda. Ale wpisuje się to w sumie w kult produktywizmu i wskaźników gospodarczych, znany nam dobrze z reala. Odczucie dobrej zabawy to czysty subiektywizm, odczucie braku ciekawych treści to fobia i uprzedzenie. A produkcja postów jest mierzalna i efektowna. Nic dziwnego, że tylu w to poszło.

[August de la Sparasan]

ISM skierował mikroświat na dziwne tory, to prawda. Ale wpisuje się to w sumie w kult produktywizmu i wskaźników gospodarczych, znany nam dobrze z reala. Odczucie dobrej zabawy to czysty subiektywizm, odczucie braku ciekawych treści to fobia i uprzedzenie. A produkcja postów jest mierzalna i efektowna. Nic dziwnego, że tylu w to poszło.

Niestety. Ale zawsze można to ignorować i iść swoją drogą.

[karol flibustier keane]

Ocho, nowy nowalczyk sie nam wykluwa 😉 

[August de la Sparasan]

Ocho, nowy nowalczyk sie nam wykluwa 😉 

Dziękuję, ale moja przynależność v-etniczna jest już raczej ukształtowana.

[Kamiljan de Harlin]

Być może bojkot postokracji i opuszczenie ISM mogłoby leciutko wspomóc kreatywność. 

Problemem narracji jest to, że trudno znaleźć taki klimacik, który by interesował wiele osób jednocześnie. Jedna osoba lubi to, druga tamto, inna siamto. Ktoś akurat przeszedł taką grę, ktoś obejrzał taki serial, a ktoś ma totalnie wywalone na dziki zachód Rosko i chce zamiast tego robić głęboką narrację o perypetiach Kugarów, Amatorów i Repujerstańczyków na wyżynach i w dolinach.