Niewątpliwie jasnym jest, że Wasze państwo zasłużenie ugruntowało sobie pozycję jednego z najcnotliwszych państw obecnie istniejących na Kontynencie Północnym, a zapewne i na całym polskim Mikroświecie. Nigdy nie szukając z nikim zwady, zawsze wyciągaliście pomocną dłoń do potrzebujących. Fakt ten znany jest powszechnie nie tylko wśród sąsiadów Waszego kraju, ale i w bodaj każdej z mikronacji, która tu egzystuje. Wspomagaliście państwa poprzedzające I i II Federację Nordacką, a także je same, gdy tylko tego potrzebowały. Udzieliliście wsparcia i schronienia w trudach niepokojów niejednemu z naszych obywateli. Wszystko to pomimo tego, iż sami musieliście znieść niejedną katastrofę, która to burzyła gładką, piękną taflę Waszego szlachetnego spokoju. Każdą z nich też z niezłomnym, godnym podziwu zapałem pokonywaliście drogą ciężkiej pracy i niestrudzonych zmagań, stanowiąc swoją postawą latarnię nadziei na wzburzonym morzu losów mikronacji polskich. Byliście pionierami kontaktów z zagranicznymi, podobnymi nam mikroświatami, inspirując i przecierając tym szlaki dla kolejnych pouczających wypraw, które to szły Waszymi śladami ku sukcesowi. Nade wszystko - walczyliście. Walka Wasza jest nadzwyczaj wniosła! Kiedy bowiem inni wojują stalą i orężem, nie bacząc na straszliwe żniwo zaprowadzone i zadane przez siebie, Wy toczycie od samego powstania bój bezkrwawy, pokojowy i pacyfistyczny: o pokój. Pokój wewnętrzny, który zaprowadziliście poprzez imponującą swą wyrafinowaną prostotą i efektywnością w działaniu organizację społeczeństwa, jak też zewnętrzny, o którego utrzymanie staraliście się wszędzie, gdzie tylko mogliście.
Dziś mamy okres szczególny. Kalendarz pokazuje, iż jesteśmy między jednym dniem wspomnienia świętego Józefa Robotnika, 19 marca, a drugim, 1 maja, szczególnie dla Was ważnym nie tylko z powodu powiązania z tymże związanym z Ludową Republiką świętym, lecz i z przyczyny, iż dzień ten jest również Świętem Pracy. Tak oto stoimy w czasie między świętem a świętem. Na etapie przejściowym. Tu też jest Ludowa Republika. Lud Nordaty niewątpliwie zmartwił się wielce nad utratą przez Magnifikat forum, głównego środka wyrazu, podstawy. Jak wielka to strata, możemy sobie jedynie wyobrażać, gdyż nigdy państwowości nasza nie wytrwała takiego okresu bez tak istotnego komponentu. Dlatego też tym razem Prezydent oraz rząd II Federacji Nordackiej, reprezentując wolę Obywateli, wyciągamy do Was, Ludu Robotniczy, a w szczególności do Waszego reprezentanta, primus inter pares, Prezydenta Ludowej Republiki Magnifikatu i zarazem Sekretarza Partii Robotniczej, Tarsycjusza Operara, pomocną dłoń, oferując Wam współdzielenie z nami forum i środków informatycznych, aby scementować przyjaźń nordacko-magnifikacką i razem kroczyć w piękną przyszłość! Prosimy toteż, Prezydencie, o przyjęcie oferty podjęcia negocjacji na tenże temat, które jesteśmy skłonni prowadzić na Waszym terytorium, jako Wasi goście w Ambasadzie Ludowej Republiki Magnifikatu w Achkovie. Zaszczyceni będziemy, mogąc nie tylko słowami, ale i czynami wspomóc bratni Lud!

