[Biała Cytadela] Cerkiew Kiryjska pw. Pionierów Westlandzkich

[Burek]

Baćko nasz Harlin,

Nordata maty,

My za Nordatu,

Pidem wojowaty.

[August de la Sparasan]

Krótko przed uroczystymi obchodami Rewolucji 4 maja, Prezydent de la Sparasan przybył do Cerkwi Kiryjskiej, aby, korzystając z chwili ciszy i spokoju, zadumać się nad szlachetnymi dokonaniami tych, co poświęcili swoje życie pannordatyzmowi i pomodlić się za nich.

[Kamiljan de Harlin]

Pod Cerkwią zaczęły gromadzić się już tłumy wiernych - prawdziwy korowód narodów. Barwna mozaika złożona z ubogich i dyskretnie bogatych, wysokich i niskich, czarnych, czerwonych, zielonych i białych posuwała się delikatnie do przodu. Wreszcie ruch ustał i zjednoczeni w różnorodności pielgrzymi świata zaczęli wyczekiwać w ciszy i spokoju rozpoczęcia ceremonii. 

[Krzysztof Windsor-Windsachen]

W cerkwi zjawił się Król Voxlandu, Krzysztof I. Mimo iż nie był wierzącym tego wyznania, a w zasadzie jest Głową Kościoła Powszechnego Pollinu, zdecydował się w pełni uczestniczyć w obchodach i we wspólnocie jedności i szacunku oddać cześć rewolucjonistom.

[Elisa von Rozmarinowa]

 

[attachment=0]75px-Godło_Nordata.png[/attachment]/monthly_2026_05/1331844735_75px-Godo_Nordata.png.3a3cd2ec169b4fbdd1154431dd4247f4.png" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />[attachment=1]Godlo_117.webp[/attachment]/monthly_2026_05/Godlo_117.webp.3da099e1ea8bd01baddbf1bd31a19de2.webp" src="/applications/core/interface/js/spacer.png" />

W tym przyleciała do Lotniska Los Alexos Gubernatorka Protektoratu Wyrtlandii i Obywatelka II FN @Elisa von Rozmarinowa i jedzie teraz do Cerkwi i już się zjawiła w tej Cerkwi w Los Alexos, w tym się zdecyduję w tym uczestniczyć bo ja pierwszy skończyłam tą wojnę jako MSZ w Westlandii w tym powiem po Pacyfistycznemu: "Róbcie miłość, nie wojnę".

[Burek]

W tym no ja też tam byłem, w tej cerkiwi.

[August de la Sparasan]

Tymczasem okazało się, że dzień ten ma być jeszcze bardziej szczególny. Oczekiwanie się przedłużało. Prezydent zdecydował się zajrzeć na tyły Cerkwi. Powinni tam być duchowni, ale było ich zdecydowanie mniej niż zwykle. Był zdziwiony i zdecydowanie zaniepokojony. Zapytał pierwszego z brzegu osobnika o mniszym wyglądzie, choć nie w szatach liturgicznych: 

- Gdzie Patriarcha? -

- Niiże maj gui, niiże maj, jżesiziciziże niiże prziybyl,  ziajpżefniże ziajtrziymajly gui pilniże siprajfy (Nie ma go, nie ma, jeszcze nie przybył, zapewne zatrzymały go pilne sprawy) -

odpowiedział tamten w języku amatorskim, ledwo rozumiejąc wspólną mowę.

- Faktycznie, jak pilne sprawy, to nie ma co dyskutować. A ktoś, kto odpowiada za tą diecezję? -

zapytał August.

- Tżezi gui niiże maj. Prziżeciiżezi truidniui tżerajzi gdziiżesi duitrziżeci, tluimy siaj, kuirki,  fsiiuisiki sifiżetuijaj (Też go nie ma. Przecież trudno teraz gdzieś dotrzeć, tłumy są, korki, wszędzie świętują) -

Na to de la Sparasan wyjrzał na powrót na wypełnioną ludźmi cerkiew. Chwilę pomyślał, po czym zapytał: 

- A kim ty, ojczulku właściwie jesteś? -

Tamten odpowiedział z widoczną dumą:

- Jżesitżem Żefajld, Ajmajtuir, sifiżeziui fysifiżeciuiniiy, fciziżesiniiżej uidzifiżerniy (Jestem Ewald (Évæld), Amator, świeżo wyświęcony, wcześniej odźwierny) -

Tu August niewątpliwie się uradował, odruchowo również przechodząc na amatorski:

- Duisikuiniajlże, uijciziuilkui, fycihuidzi zi tże